laboratorium flory

candy w art-piaskownicy - zapraszam!!!

2012-03-14T17:51:00.006+01:00

Od kilku dni w Art-Piaskownicy trwa candy urodzinowe - hucznie świętujemy 3 lata obecności wśród Was i współpracy naszego zespołu, rozdając nagrody przygotowane przez sponsorów. W każdym urodzinowym poście pojawiają się prace przygotowane na materiałach danego sponsora. Ja miałam przyjemność przygotowywać je na wspaniałych papierach z Makowego Pola, z wykorzystaniem zestawu tekturek ze sklepu stempell&kartoon. Postawiłam na praktyczny aspekt, a więc poniżej możecie zobaczyć jak staram się przygotowywać przed wysłaniem w świat moje kwiatuszkowe ozdoby do włosów. Zawsze to miło dostać prezent ładnie opakowany, wraz z pasującym bilecikiem - to taka moim zdaniem "wartość dodana"... ;-))) wtedy nawet drobiazg inaczej się odbiera. Papiery mają uniwersalne kolory... tchnące świeżością pastele są dokładnie w moich wiosennych klimatach, a odcienie intensywniejsze zostawiam sobie na upalne lato...

Kto jeszcze nie dopisał się do tego naszego candy - niech koniecznie, jeszcze dziś, zajrzy do art-piaskownicy i zostawi tam swój ślad!

wprawki

2012-03-07T14:28:00.004+01:00

... takie tam drobiażdżki, niejako na rozruszanie przed większymi projektami. Uformowane z filcu, szara dodatkowo wyszywana drobniutkimi koralikami.

w pastelowych

2012-03-06T10:05:00.009+01:00

Szarości, mięta, delikatny róż, niebieskości...

kwitnąco mi...

2012-03-05T10:26:00.008+01:00

Pierwsze dni marca działają na mnie wyjątkowo orzeźwiająco... słońce coraz wcześniej wstaje...słychać już coraz śmielsze ptasie trele... a choć zieleni jeszcze maleńko... ot, tyle co na parapetach w naszych domach... to kolory pchają się w ręce. Mogę powiedzieć, że czuję się przez nie zaatakowana... i poddałam się bez walki, a poddanie to w sumie bardzo miłe jest. Kto spragniony inspiracji koniecznie powinien odwiedzić stronę flights of fancy , gdzie można nasycić oczy i wyobraźnię mnóstwem cudnych kolorów... Ostrzegam... wędrówka ta wciąga i uzależnia... ;-)))

pomysł...

2012-03-02T03:11:00.013+01:00

... na obiad bezmięsny. Dziś kuchnia wiejska serwuje placuszki z jogurtem. Przygotuj:

dwie szklanki mleka,

pół szklanki wody ciepłej

50 g drożdży świeżych

2 jajka

3 łyżki cukru

około 2 szklanki mąki

1 szklanka otrąb (owsianych lub innych)

opcjonalnie drobne rodzynki, ziarno słonecznika, żurawina itp.

jabłko

1/2 szklanki oleju słonecznikowego

gęsty jogurt naturalny typu bałkańskiego lub śmietana 18%

W dużej misce mieszam mleko,wodę z jajkami, cukrem i pokruszonymi drożdżami. Ja robię to za pomocą trzepaczki, ale mikserem też można. Dosypuję stopniowo mąkę, by powstało ciasto o konsystencji bardzo gęstej śmietany, gęściejsze niż na naleśniki. Czasem trzeba jej nieco więcej niż 2 szklanki. Dodaję olej, miksuję jeszcze przez chwilę i odstawiam na około 10 minut w ciepłe miejsce, a ponieważ moja kuchnia jest dość zimna, nagrzewam sobie piernik do 30 st C i tam drożdże mają lepsze warunki do wzrostu. Obieram jabłko ze skórki i ścieram je na tarce o grubych oczkach. Jak na powierzchni ciasta zaczną pojawiać się bąbelki, to znak, że zaczęło intensywnie żyć i mogę delikatnie łyżką wmieszać otręby i inne dodatki, a na końcu starte jabłko. Ilość i rodzaj dodatków pozostawiam Waszej inwencji, bo nie każdy lubi rodzynki, żurawinę czy słonecznik, choć moim zdaniem wspaniale wzbogacają one smak placuszków.

Smażę placuszki na odrobinie oleju lub wręcz na suchej patelni, nakładając łyżką małe porcje ciasta, na złoto, czyli po około 2 minuty z każdej strony. Podaję z odrobiną jogurtu, posypane cukrem pudrem lub brązowym.

Dzieci je uwielbiają!!

p.s. Informuję, że w związku z pojawieniem się na moim blogu agresywnie niekulturalnych komentarzy od anonimowych czytelników, większość z nich usunęłam, ale jednocześnie zablokowałam możliwość komentowania bez pozostawienia podpisu. Nie wszystkim musi podobać się to co robię i jak robię, ale nie trzeba chyba wielkiej odwagi, by pod własnym zdaniem na jakiś temat, podpisać się, prawda?

pudrowe

2012-03-01T03:10:00.002+01:00

Poszukuję bezustannie inspiracji kolorystycznych i ostatnio znajduję mnóstwo pięknych palet modnych i nowych kolorów. Natykam się na nie wszędzie, zachwycam się i chłonę... śnią mi się potem, a na jawie szukam materiałów, które sprostałyby wyobrażeniom.

Pamiętacie z dzieciństwa cukierki pudrowe...? Rozpuszczające się w ustach, słodkie i kwaśne jednocześnie? Bardzo do mnie przemawiają ich zestawienia smakowo-kolorystyczne...

hortensje w natarciu...

2012-02-29T08:21:00.003+01:00

Wiecie którego dziś jest? No, właśnie... zawsze mam wrażenie, że w takim dniu, który istnieje tylko raz na cztery lata, wydarzą się same wspaniałe i wyjątkowe sprawy... a potem okazuje się, że dzień-jak-codzień. Ale nie uprzedzając faktów.... podsumuję wieczorem... ;-))))

Jako przeciwwaga dla ostrych kolorów z poprzedniego posta - clean and simple w odcieniach rozbielonych, przydymionych. Takich trochę vintydżowych. Hortensjowe kwiatuszki, z małym koralikowym dodatkiem, na wąskich gumeczkach...

kolorów!!!

2012-02-28T18:07:00.009+01:00

Odkopałam niedawno pudło z zapasami różnokolorowych arkuszy filcowych z dawnych zakupów. Rzadko ich używałam, bo pomysły dla których zostały nabyte jakoś dawno się rozwiały. Ale jak widać każdy materiał ma swój czas i swoje "miejsce w szeregu". Okazało się, że świetnie nadają się do zszycia w nowy [u mnie] rodzaj kwiatków, a zaleta w postaci intensywnych kolorów jest niezaprzeczalna. Fajne, prawda?

czarna i czerwona

2012-02-27T06:00:00.000+01:00

Dawno nie było tu u mnie ozdób na włosy, prawda? No to dziś dwie, uchylając nieco rąbka tego co przygotowuję w ramach "wiosennej kolekcji".

kartka na wyzwanie ;-)

2012-02-25T21:42:00.008+01:00

Nie samymi śledziami żyje człowiek. Czasem trzeba wyjechać, oderwać się od codziennego kieratu i kreatywnie spędzić czas, aktywując inne niż zazwyczaj rejony umysłu. Okazuje się wtedy nawet, że człowiek (tym razem ewidentnie chodzi o mnie we własnej osobie hahahaha) potrafi się "ogarnąć" i zliftować kartkę na wyzwanie w art piaskownicy (więcej poczytacie tu ), łącząc przyjemność picia kawy i plotkowania w doborowym towarzystwie z wycinaniem, klejeniem, stemplowaniem, tuszowaniem i innymi takimi... Ba, nawet zdjęcia potrafi zrobić. Cóż, że tylko tej pracy, a roześmianemu towarzystwu już nie :D....

komu śledzika?

2012-02-23T08:40:00.008+01:00

O ile w kwaśnej octowej zalewie zupełnie mi nie smakują, a do dziś pluję sobie w brodę, że nie udało mi się skosztować zielonych w Amsterdamie, to czasem po prostu odczuwam przemożną chętkę na śledzia. Musi być jednak taki zrobiony przeze mnie w domu, bo z zasady nie kupuję gotowych sałatek, w których stosunek zawartości ryby do "reszty" wydaje mi się wysoce niekorzystny. Przepis powinien był się pojawić już kilka dni temu, ale główny składnik udało mi się zdobyć dopiero we wtorek, więc wybaczcie opóźnienie. Najlepsze są lekko solone śledzie z tzw. szkockie [nazwa zwyczajowa, nikt ze sprzedających nie umiał wytłumaczyć skąd się wzięła]. Zalewa w której są przechowywane nie jest strasznie słona, ale ja i tak je po zakupie (i po umyciu pod bieżącą wodą) moczę przez noc z mleku. Do zrobienia sałatki potrzeba:

60 dag śledzi

2 duże cebule

2 duże jabłka

3 cytryny

kilka łyżek oleju lub oliwy z oliwek

pieprz, majeranek

Wymoczone w mleku i opłukane śledzie kroję, cebulkę drobno siekam, obrane ze skórki jabłka ścieram na tarce o grubych oczkach - wszystko wrzucam do dużej miski. Cytryny umyte i sparzone obieram cieniutko z żółtej skórki (nie wywalam tylko przeznaczam na nalewkę!). Z jednej ściągam jeszcze to białe albedo i kroję w drobną kosteczkę - wrzucam też do miski. Z pozostałych dwóch wyciskam sok i wlewam go do śledzi. Doprawiam oliwą, pieprzem i odrobiną majeranku, dobrze mieszam i przekładam do dużego słoja. Nie dodawajcie jednak soli w jakiejkolwiek postaci, bo są i dostatecznie słone, a po przedawkowaniu chce się pić, pić, pić... ;-)))... Muszą chwilę postać w lodówce, żeby smaki się przegryzły, a potem jedzą go z przyjemnością nawet ci, którzy ryb nie lubią. Z kromką świeżego chleba z masłem... pycha! Smacznego!

niebieskości i zieloności. jeszcze 28 dni

2012-02-22T08:20:00.009+01:00

zima... zima... i po zimie. Jest cieplej, śnieg się topi, no i bardzo dobrze. Odliczanie dni pozostałych do pierwszego dnia wiosny już zaczęłam... Kiedyś śmiałam się, że na czas polskiej zimy powinnam się przeprowadzać w bardziej przyjazny klimat, a nawet po prostu "w ciepłe kraje". Nie lubię zimy... zimna... a jedyną akceptowalną dla mnie pogodą styczniowo-lutową jest słoneczna biel górskich tras narciarskich. Dlatego zaczarował mnie ostatnio film pt. The Art of Flight o kręceniu reklamówek dla różnych firm, którego polecam obejrzeć w wersji pełnowymiarowej: dla ujęć zapierających dech w piersiach, dla zręczności, odwagi (nie mylić z głupotą), dla radości zabawy na śniegu, wiatru, kolorów, słońca i cudownych gór. TUTAJ możecie zerknąć na trailer, który w skrócie pokaże Wam o czym mówię. Aż się chce przypiąć deskę lub w wersji "wapniarskiej" deski na obie nogi i pognać w dół...

A poniżej dwie kolejne wersje ozdób, bo tęsknię do kwiatów i wiatru we włosach. Bogate w dodatki [proszę zwrócić uwagę na kryształkową gwiazdkę na jednej z nich - to jedna z moich zdobyczy niedawnych, jest cudna!], ale dalej takie trochę "nieuczesane"/zgrzebne/rustykalne/kowbojskie. W sumie tak sobie teraz pomyślałam, że w wersji dla osób doroślejszych niż małe dziewczynki, możnaby je zamontować również na metalowych opaskach.

nuuuuuuuda, panie... nuuuuuuuda....

2012-02-21T08:07:00.006+01:00

Dwie wersje nudy powstałe podczas walki z zapalonymi spojówkami [ki czort??? wiosna i pyłki czy kosmetyki do makijażu?? obie wersje uciążliwe]... Pierwszy w marynistycznych odcieniach: czerwień+ecru+granat+szarobeżowy. Drugi, większy - śnieżnobiały.... który tu wygląda faktycznie jak kremowy, bo ja nie umiem im zdjęć robić... ;-(

soczewica? czemu nie!

2012-02-20T08:53:00.007+01:00

Bardzo lubię potrawy tzw. jednogarnkowe, choć przygotowanie ich nie zawsze ogranicza się do jednego naczynia. Soczewica zaś, choć mało fotogeniczna przez swoją burość, jest od jakiegoś czasu naszym domowym numerem jeden. Z czerwoną często gotuję zupy, natomiast zielona służy jako baza do dań, w których można też używać fasoli. Wielką zaletą jest to, że nie trzeba jej namaczać na całą noc, jednak by szybciej się ugotowała zalewam ją wrzątkiem na 30 minut i potem dopiero zaczynam gotować.

Na patelni podsmażam jedną dużą cebulę pokrojoną w kostkę i 3 ząbki czosnku wraz z 1/2 łyżeczki kuminu i solidną łyżką sezamu. Jak cebula zmięknie dorzucam 1/2 kg dobrej kiełbasy pokrojonej w półplasterki i podsmażam. Potem dodaję jeszcze około 30 dag pieczarek grubo pokrojonych i kilka łodyg selera naciowego. Pod koniec smażenia doprawiam świeżo zmielonym pieprzem, curry i odrobiną chilli. W międzyczasie w garnku gotuję soczewicę (całe opakowanie, 400 g) z dwoma dużymi marchewkami pokrojonymi w grubą kostkę i małą pietruszką również pokrojoną. Pod koniec gotowania doprawiam solą, odrobiną cukru i jak tylko soczewica jest miękka - łączę z zawartością patelni i chwilę razem jeszcze gotuję. Na koniec dodaję słoiczek przecieru pomidorowego (koncentratu), który nie tylko poprawia kolor, ale i wzbogaca smak. Smacznego!

p.s. porcja taka wystarcza na dwa obiady dla naszej 5-osobowej rodziny.

cd sweet gadżetów

2012-02-18T21:45:00.009+01:00

Pracowita sobota za nami. Bałwan ogromny - utoczony. Dzieci na śniegu wyhasane i lekko tylko przemoczone. Okna - niektóre pomyte (wreszcie szmatka do szyby nie przymarza!), z pozostałymi rozprawię się niebawem. Porządki - zrobione (ale do garderoby w której zalęgła się sodomia i gomoria jeszcze nie doszłam ;-( ). Nie mówiąc o tym, że obiad ugotowany (pycha! wkrótce podzielę się pomysłem), pranie wyprane (czynność wielokrotna), wywieszone, a urobek całotygodniowy wyprasowany (dobrze, że biegi, skoki i inne takie w tivi były, to nawet niepostrzeżenie ;-))) itepe sobotnie krzątania się. Też tak macie? Że choćby się chciało inaczej sobotę zaplanować, to i tak kończy się właśnie tymi syzyfowymi pracami?

Z przyjemnością powstają zaś kolejne pomysły na te gadżeciarskie rekwizyty do sesji fotograficznych. Wreszcie przydają się różne pasmanteryjne cudeńka zamieszkujące kilka pudełek w mojej pracowni i których ciągle mi mało.

sweet and cute

2012-02-17T14:23:00.005+01:00

Za oknem sypie i sypie, dzieci szaleją na naszej przydomowej [hehehe własnej na dodatek] górce, a ja zarzucam Was kolejnymi zdjęciami opasek dla dziewczynek. Tym razem z kwiatuszkami robionymi na szydełku i znów w pastelowych odcieniach.

pastelove

2012-02-16T10:31:00.008+01:00

Nie zawsze grają mi w duszy intensywne odcienie. Są dni, kiedy przychodzi czas na pastele. I to właśnie dziś jest taki dzień. Myślę, że ubranie dziewczynki w taką opaskę w sytuacjach codziennych mogłoby być trudne, ale jako rekwizyt do dziecięcej sesji fotograficznej sprawdzi się świetnie.

Jedliście już pączki?

idzie nowe...

2012-02-15T17:38:00.009+01:00

Dawno nie szyłam ;-)))... ale wreszcie, wraz z nowym śniegiem [napadało, że ho ho, a drugie tyle nawiało, a i dalej wieje i sypie], nowym ciśnieniem, zadymkami i delikatnym ociepleniem [już nie marznę na kość, mimo ubrania na cebulkę] siadłam i szyję. A miałam taki śliczny porządek w pracowni ;-)) podczas tego bezwenia... hahahaha.... teraz wygląda inaczej. Tak, to dobre określenie, świetnie wyrażające obecność różnych bytów, które rozpanoszyły się dosłownie wszędzie. Powyłaziły z pudełek, szuflad i nie chcą się dać tam spowrotem upchnąć... ;-))))

Ze skrawków różnych materiałów, pieczołowicie przechowywanych, bo przecież nic nie może się zmarnować, powstało w pierwszym rzucie kilka ozdób na główki dla małych dziewczynek. Celowo lekko postrzępione... trochę rozwichrzone... na elastycznych gumkach. Kolory - pastelowe... trochę rozbielone, delikatne... chętnie zobaczę je na jakiejś dziecięcej głowie...

paczuszki ze...

2012-02-14T14:18:00.011+01:00

... szpinakiem oczywiście. Bo my bardzo lubimy szpinak, szczególnie taki w listkach. Lubię także mieć w lodówce ciasto francuskie - to świetna baza do wszelakich szybkich pomysłów na zrobienie czegoś do jedzenia na ciepło. Bywa, że dręczeni głodem na "coś słodkiego" pieczemy sobie małe ciasteczka z dżemowym nadzieniem, ale dziś trzeba było wymyślić coś konkretniejszego.

Najpierw włączyłam piekarnik by nagrzał się do 200 st, a w szerokim garnku rozmroziłam szpinak (niepełne dwa opakowania), lekko go odparowałam, doprawiłam solą, pieprzem, czubrycą i czosnkiem. Gotowe ciasto francuskie po wyjęciu z opakowania pokroiłam na 6 części (wyszły "prawie" kwadraty, a z dwóch opakowań wyszło 12 pakuneczków)). Na środku każdego położyłam plasterek sera żółtego, porwanego w mniejsze kawałki, na to solidną porcję szpinaku. Rogi ciasta skleiłam w pakunek i po 20 minutach w piekarniku (z termoobiegiem) można było je wyciągnąć - były ślicznie rumiane i naprawdę przepyszne. W związku z dzisiejszym dniem możnaby powiedzieć, że przez kubki smakowe i żołądek staram się trafić do serca... hahaha... Smacznego... ;-)

p.s. ja zjadłam dwa i można powiedzieć, że to porcja całkowicie wystarczająca, ale domownicy po pochłonięciu 3 szt na "głowę" po półgodzinie pytali co dziś na obiad... nosz.........;-)))))))))))))))))

urodziny bloga. chabrowy i czerwony

2012-02-12T14:49:00.004+01:00

Właśnie się zorientowałam, że kilka dni temu minęła kolejna rocznica mojego tu pisania na blogu. Wobec wieczności - chwilunia... ale przyznacie, że cztery lata (sic!) to jednak kawał czasu. Czasu pełnego rękodzielniczych zmagań... pełnego zdjęć... poszukiwania i eksperymentowania, jak to w laboratorium. Mam kilka pomysłów jak uczcić moje z wami tu obcowanie, a tymczasem częstujcie się przepysznym sernikiem na spodzie marchewkowym, upieczonym z okazji przybycia do naszego domu miłych gości. Jeszcze kilka kawałków da się ukroić... smakuje wybornie z kawą... komu, komu??

W kwestii dziergania - dziś dwa kolejne dywaniki z serii kolorowych... Chyba powinnam zacząć poważnie się zastanawiać nad wypuszczaniem ich w świat, bo w szafie przestają się mieścić ;-)))...

kwadratowy i okrągły...

2012-02-08T18:23:00.006+01:00

Moje aktywności craftowe skupiły się ostatnio niemal wyłącznie na dzierganiu - choć prac nie przybywa w tempie, jakie bym mogła uznać za satysfakcjonujące. Mam niejasne wrażenie, że wena skurczyła mi się do rozmiarów "nieistotnych" wraz z obniżeniem się temperatury na zewnątrz... Aż się z domu nie chce wychodzić, więc siłą rzeczy sięgam po materiały zgromadzone już jakiś czas temu i dziergam...

Dywaniki, które mam dziś okazję pokazać są w kolorze naturalnej bawełny, surówki. Z dobrych wiadomości: te w domowym użytku miałam już okazję prać - oczywiście wrzuciłam je do pralki, nastawiając krótki program do tkanin delikatnych. Nie zaszkodziło im to zupełnie, a porządnie odwirowane wyschły bardzo szybko (jak na warunki zimowe, rzecz jasna).

dywanikowania

2012-01-27T10:11:00.014+01:00

W nielicznych ostatnio chwilach, kiedy udaje mi się usiąść i coś podziergać, powstały dwa nowe dywaniki. Ten pierwszy wygląda z daleka trochę jak stara płyta winylowa, a to z racji kolorów - intensywnie różowego środka i ciemnoszarej części zewnętrznej. W drugim połączyłam ten sam szary (chyba jednak ulubiony!) z kolorem kremowym, zwanym również "naturalnym" lub "ecru". W kwestii mylącego "pofalowania" środkowej części - ciężko dywaniki ponaciągać porządnie tuż po zrobieniu, bo sznurek jest dość elastyczny, mimo, że bawełniany, ale w trakcie użytkowania spisują się znakomicie i po krótkim czasie stają się idealniej płaskie. Nota bene szukam sposobów na antypoślizgowe zabezpieczenie spodu, takie, które wytrzymywałoby pranie samego dywanika... Liczę na wasze podpowiedzi i pomysły! Jakiś spray? coś w płynie?

Czy u Was jest też tak paskudnie zimno? Dziś rano termometry pokazywały -12 st C, choć na szczęście jest słonecznie i bezwietrznie... wymarzona pogoda na cudne szusowanie na nartach, prawda?

guest designer call

2012-01-25T20:11:00.002+01:00

Art-piaskownica otwiera swe podwoje i zaprasza do siebie gości: na dobrą kawę z ręcznie malowanej filiżanki, na malarski kwadrans nad kartką białego papieru, na pogaduchy przy zszywaniu ozdobnej poduszki.

Jednym słowem chciałybyśmy wybrać spośród Was kilka osób, które czasowo zagoszczą w naszej piaskownicy. Każda z wybranych raz w miesiącu, jednorazowo poprowadziłaby wybrane przez siebie wyzwanie.

Jedna osoba, jeden miesiąc, jedno wyzwanie.

Na początku chciałybyśmy wybrać 5 osób. Prosimy Was o zgłaszanie swoich kandydatur (macie na to tylko tydzień czasu!) - czyli wklejanie linków do swoich blogów.

Art-Piaskownica opens its gates and invites guests: for good coffee from a hand-painted cup, for painters' quarter over a white sheet of paper, for a chit-chat whilst sewing a decorative cushion.
In a nutshell - we'd like to choose a couple of guest designers from among you. Each month one selected designer will propose and run a challenge.
One person, one month, one challenge.
And we'll begin with five people. If you'd like to put forward your candidature, please link your blogs under this post. You have just a week!

Zapraszamy (klik!)

girlanda na wyzwanie

2012-01-24T10:43:00.000+01:00

Moja maszyna do szycia w zasadzie jest rzadko używana, bo umiejętności krawieckie mam nikłe, ale tym razem nie mogłam się oprzeć inspiracji wyzwania rękodzielniczego i uszyłam dwustronną, różowo-zieloną girlandę z trójkątnymi chorągiewkami do pokoju moich dzieci. Kolorowe części od spodu podszyte są ścinkami dżinsowymi i przyszyte do niebieskiej bawełnianej tasiemki. Specjalnie nie obrębiałam brzegów, a niech sobie takie postrzępione będą, bo to wersja najprostsza z prostych, a klimacik udało się uzyskać ;-)))...

Zerknijcie po mnóstwo innych inspiracji do art-piaskownicy i czujcie się zaproszone do stworzenia swoich wersji.

kolory...

2012-01-20T23:01:00.014+01:00

Ostatnio bardzo podobają mi się bardzo jasne wnętrza domów, wręcz takie z przewagą bieli jak tu , choć kiedyś biel kojarzyła mi się z zimnem, sterylnością i bardzo mnie odstraszała. Jednak jak chyba każdy - potrzebuję odmiany i aktualnie kolorowe ściany chciałabym bardzo móc przemalować na jasno-jaśniuteńko, co jednak zapewne nie nastąpi zbyt szybko... przecież musi się zrobić na tyle ciepło, by dało się bez problemu wietrzyć i suszyć, prawda?

Wybiegając jednak myślami w przyszłość, nie wyobrażam sobie jednak życia w takim całkiem "odkolorowanym" domu, ale od czego siła i moc dodatków. Kolorowych dodatków. Szkła, poduszek, kwiatów, itepe-itede... Wędruję tymczasem po domu wyłapując KOLOR... bo za oknem jak nie szaro to znów biało... i tak jeszcze pewnie przez pewien czas będzie... Częstujcie się!!

A przy okazji chciałam Was zaprosić do art-piaskownicowej fotograficznej zabawy w kolory. Moje butelki już tam są ;-)))....

na-na-na-na... dostałam prezent!

2012-01-18T10:18:00.013+01:00

Historię powstania tego prezentu Aneta już opowiedziała na swoim blogu, ale jeśli nie czytaliście to zapraszam. Dopowiem jednak conieco od siebie... bo prezent jest wyjątkowo trafiony!!!

Etui na robótkowe akcesoria jest nie tylko efektowne i kolorowe, ale przede wszystkim niezwykle praktyczne, co uwielbiam. Mieści się w nim swobodnie kilka par drutów długich prostych, wszystkie moje szydełka [coś ich mało, mało...] i druty na żyłkach. Można zapakować również nożyczki... i co tam się jeszcze zmieści... i zabrać ze sobą np. w podróż, w formie kompaktowej... Wreszcie mam je wszystkie w jednym miejscu, nie znikają, nie gubią się... Pomysł genialny! Jeszcze raz bardzo bardzo dziękuję!!!

kuszące kanapeczki... i foto lift...

2012-01-17T12:44:00.010+01:00

Bardzo pilnuję by moje dzieci nie wychodziły rano z domu bez śniadania. Czasem nawet udaje mi się wstać na tyle wcześnie, by przygotować im kaszę manną na mleku [jedni lubią inni nie;-)))] lub płatki owsiane z jogurtem. Dziś sznupiąc po lodówce w poszukiwaniu czegoś dla siebie na drugie śniadanie natknęłam się na kawałek ciasta francuskiego i postanowiłam spróbować zrobić z niego domowe namiastki croissantów... W czasie kiedy piekarnik nagrzewał się do 200 st w trybie turbo, pokroiłam ciasto na trzy w miarę równe kawałki, położyłam na każdym kawałek wędliny, odrobinę sera żółtego, pół łyżeczki chutneya pomidorowego i posypałam czarnuszką. Gdyby kawałki ciasta były nieco większe możnaby im skleić brzegi, by powstały zgrabne pakuneczki albo wręcz skręcić w rogalika... Po 10 minutach w piekarniku miałam gotowe, pięknie "zlistkowane" kanapeczki - pachnące, ciepłe i pyszne... Polecam...I to jest też pomysł na szybkie, ciepłe śniadanie dla dzieci, które, tak jak moje, lubią takie smaki.

edit: skoro tak Wam się podoba moja śliczna turkusowa paterka, to koniecznie musicie odwiedzić bloga Pracowni Kasi, skąd moje cudo pochodzi. Z przyjemnością polecam jej zdolne ręce!

Polecam również Waszej uwadze wyzwanie fotograficzne w art-piaskownicy - foto lift #16, do którego udało mi się zrobić całkiem fajne zdjęcie... ;-)))

na poprawę humoru... crumble

2012-01-16T11:32:00.009+01:00

Macie też takie dni, że za coś słodkiego do jedzenia oddalibyście połowę królestwa i jeszcze coś na dokładkę? Ja właśnie wczoraj tak miałam... na dodatek musiało być od razu gotowego do zjedzenia... na ciepło wręcz... bez "wysysającego" czekania na zastygnięcie czy wystudzenie. Czasem w takiej roli sprawdza się najzwyklejszy budyń czekoladowy lub śmietankowy, ale tym razem nie to chodziło mi po głowie...

Myślałam o jakiejś szybkiej tarcie, ale dzięki podpowiedzi Agnieszki postanowiłam zmierzyć się z deserem prostym i szybkim, który jednakowoż nigdy jeszcze w mojej kuchni nie zagościł. Mianowicie crumble. Obrałam szybko jabłka, pokroiłam je w grube plastry, ułożyłam na dnie naczynia do zapiekania. Wpadłam jeszcze na pomysł, żeby jabłka posypać garścią borówek (prosto z ogrodu ;-))), co szybko uczyniłam znalazłszy ostatnie ich pudełko w zamrażarce. Oprószyłam cynamonem i posypałam obficie kruszonką, zagniecioną z masła, cukru i mąki. Wstawiłam do piekarnika nagrzanego do 180 st C na 25 minut, tak by kruszonka się pięknie zrumieniła. Co prawda nie jest fotogeniczne, nie jest zwarte i przy nakładaniu malowniczo się "rozpada", ale było naprawdę pyszne i sycące głód słodkości, a gdyby jeszcze podać je z gałką lodów waniliowych - byłoby niebem...

zima na całego...

2012-01-15T19:52:00.015+01:00

No i zasypało nas... a ja bym tylko jadła i spała... Wykrzesanie z siebie paru chwil energiczniejszego ruchu okupione jest o wiele za długimi chwilami zawieszenia. Tłumaczę to sobie pogodą, brakiem słońca, zimnem, brakiem magnezu, przytłoczeniem itepe itede... gnana wyrzutami sumienia zrywam się do mobilizacji, ale... utykam w połowie drogi. Taki czas... muszę przeczekać, zebrać siły...

Nawet niemrawo mi idzie to, na czym powinno mi bardzo zależeć, a mianowicie zachęcanie Was do głosowania na mnie w konkursie na blog roku (macie czas jeszcze kilka dni ;-)))... choć miałam parę niecnych pomysłów na małe przekupstwo... Wy sms na mnie... a ja "coś-tam-coś-tam"... koniec końców - w nic konkretnego nie jestem zorganizować swych myśli, może i dobrze ;-)))))). Wierzę, że jeśli lubicie tu do mnie zaglądać, to i tak - wyślecie, prawda? Z góry bardzo dziękuję!

Pozdrawiam Was przyjaźnie znad wielkiego kubka pysznej kawy, delektując się jeszcze ciepłym crumble... ;-))). Czy ktoś miałby ochotę? Wpadajcie - jeszcze jest ;-)))

zima?? konkurs na BLOG ROKU - można już głosować!

2012-01-13T14:19:00.004+01:00

I pomyśleć, że zdjęcie pierwsze i kolejne trzy dzieli jakieś 10 minut. Zanim zdążyłam zrzucić zdjęcia z aparatu i zrobić wstępną selekcję...

Pogoda dziś zwariowała zupełnie... nie dość, że wieje, to jeszcze na przemian śniegowe zamiecie i ciemno jak nocą... a za chwilę słońce... chmury gnają po niebie w tempie ekspresowym, a i doniesienia są o burzach... takich normalnych z grzmotami i piorunami... ale za to bez deszczu, tylko ze śniegiem... a ja dziś w radio mówiłam o zimowych anomaliach i o tym jak zabezpieczać rośliny przed kaprysami pogody... Wpasowałam się w dzisiejszą aurę idealnie... ;-))

Dużo się dzieje w moim pozablogowym świecie (czasem o wiele ZA dużo) i czasu oraz sił zostaje już niewiele na pisanie i czytanie. Mam nadzieję, że to stan przejściowy i wnet pozałatwiam te wszystkie sprawy spędzające mi sen z powiek i będę znów na pełnym "etacie" tutaj ;-)).

Tymczasem dziergam od nowa szary dywan do pokoju córki... sprułam, bo denerwowało mnie okrutnie, że brzeg pofalował się i postanowiłam to naprawić. Dziergam również, niemal równocześnie kilka innych drobniejszych projektów, ale jeszcze trochę za wcześnie na ich pokazanie, bo żaden nie jest jeszcze skończony.

Dziękuję bardzo za Wasze przemiłe i entuzjastyczne komentarze pod poprzednimi postami - od takich rosną skrzydła, a szydełko szybciej dzierga ;-))).

Mam jeszcze dla Was kilka superważnych ogłoszeń:

po pierwsze - próbuję znaleźć dostawcę odpowiednich sznurków w bajecznych kolorach... Jak mi się to już uda.... to będzie można zamawiać dywaniki zgodnie z Waszymi upodobaniami kolorystycznymi. Pierwsza partia sznurków białych, ecru, chabrowych, czerwonych i szarych już jest w drodze do mnie, ale ten wybór mnie satysfakcjonuje w stopniu niewielkim, bo gdzież zielenie i turkusy i róże, nieprawdaż?

po drugie - kilka dni temu ruszył fun page art-piaskownicy na facebooku - zapraszam gorąco do polubienia nas. Znajdziecie tam bieżące informacje o naszych wyzwaniach i najnowszych inspiracjach. Koniecznie zaglądnijcie!

po trzecie - (i chyba w tej chwili dla mnie najważniejsze) w tym roku zdobyłam się na odwagę i zgłosiłam mojego bloga do konkursu na BLOG ROKU w kategorii moje zainteresowania i pasje. Skoro zgłosiłam i blog przeszedł pierwsze sito weryfikacji, to wypada mi teraz poprosić Was o sms-owe głosy. Trzeba wysłać sms-a za 1,23 zł na numer 7122, w treści wpisując przydzielony mi unikalny numer H00659 (czyt. Hdwa zera659), wpisany bez spacji i dodatkowych znaków. Głosy wysyłać można do 19 stycznia, a wybranych przez internautów 10 blogów z największą ilością głosów przejdzie do dalszego etapu, w którym już tylko jury będzie miało głos decydujący.

Liczę na Was!!!

I z góry bardzo dziękuję za każdego sms-a!!!

dziergania ciąg dalszy...

2012-01-07T17:54:00.008+01:00

Wczorajszy wieczór znów był filmowy, a przecież nie mogłabym tak po prostu i bezczynnie siedzieć przed tv, więc biorę szydło w dłoń i dziergam zawzięcie... I dlatego powstał jeszcze jeden dywanik [mówiłam nie raz, nie dwa... pracuję seryjnie hahahaha]... Ma około 70 cm średnicy i przeznaczyłam go tym razem do drugiej łazienki, w której pojawiają się drobne akcenty mocnego, żywego turkusu. Dywaniki cały czas są w fazie prototypów - testuję wydajność sznurka bawełnianego o grubości 5 mm i bardzo jestem ciekawa jak się będą "nosiły"... i sprawowały po praniu... Wzór z głowy, najprostszy jaki udało się wymyślić, ale chyba przy kilku kolorach takie rozwiązanie jest najfajniejsze.

Nowy Rok... idą nowe...

2012-01-05T13:07:00.009+01:00

Lubię takie prace, które można skończyć za jednym posiedzeniem. Dlatego nie dla mnie skomplikowane zadania, do których trzeba wracać, których realizacja rozkłada się w czasie. Tym bardziej jeśli trzeba wracać po dłuższym czasie oderwania się. Dywan z pokoju mojej córki ciągle nabiera mocy... a kłębki sznurka czekają na zmiłowanie. Tymczasem, no niech będzie, że dla rozruszania palców i wypróbowania nowego turboodrzutowego szydełka w odpowiedniej grubości, powstał w czasie oglądania jednego wieczornego filmu ten oto dywanik do łazienki. Kolory kupione daaaaaaaawno temu, na próbę... okazały się całkiem ładne, ale niestety zbyt drogie w ostatecznym rozrachunku. Szukam tańszych dostawców, szczególnie takich, którzy za "przygotowanie" paczki i wysyłkę PP nie żądają kwoty w wysokości 40 zł hahahahah.... dobre, nie?

W międzyczasie powstały też czapeczki, już z wełenek o najnormalniejszch grubościach - jedna ze ślicznego moherku w kolorze teal, druga kombinowana z dwóch odcieni turkusów, tak by pasowały do rękawiczek mojego synka...

A teraz znów nie mogę zabrać się za szary dywan, bo kocisko na nim śpi... ;-)))))....

Czy u Was też tak wieje??? Ponoć to leci do mnie dobra energia... ;-)))))), duuuuużo dobrej energii... co zostało, ponad wszelką wątpliwość, ustalone z Beatą, do której koniecznie dziś zajrzyjcie, bo wyczarowała cuda z herbaty!!

świąteczny mój dom

2012-01-03T10:11:00.017+01:00

Kończąc definitywnie temat świąteczny na sezon 2011 pokażę Wam kilka migawek z mojego domu. W sumie w każdym pomieszczeniu musiał się znaleźć jakiś świąteczny akcent, coś z bombkami... a że jakoś bardzo mi pasują dekoracje wiszące - to takich jest chyba najwięcej. Są też oczywiście i patyki, bo jakżeby ich mogło zabraknąć...

W pokoju starszej córki, który jest szaro-ciemnoszary z różowo-czerwonymi dodatkami nie pasowała żadna zieleń "typowa" - są więc szare klonowe patyki (nota bene cięte prawie po ciemku, w butach na obcasach, w błocie po kostki, wśród zaschniętych nawłoci, dzięki którym płaszcz wyglądał bardzo "ciekawie".... hardcor na całego ;-)))), upchnięte w głębokim ceramicznym naczyniu, na których zawisły różowe i czerwone jednokolorowe bombki. W jadalni wreszcie znalazł swoje miejsce hak z metalowym żyrandolem na świece i oczywiście wianek... Mam tam też do zagospodarowania dwa głębokie parapety, więc na jednym zagościła recyklingowa "choinka" z papierowych rolek po organzach, z naklejonymi patykami, korą, mchem i innymi "śmieciami", których żal wyrzucać.

W pomarańczowej łazience (już niedługo zmieni kolor!! bo na ten patrzeć nie mogę) - na murku ustawiłam bardzo "simple" dekorację z gałązek borówkowych z gwiazdami z kory i mchu, bez bombek. Wysokie, proste naczynie szklane wypełniłam gąbką florystyczną i żelowymi kulkami, które wyglądają trochę jak bąbelki piany.

W kuchni nad blatem wisi pęk ogromnych bombek w odcieniach kremowych, a przy schodach, pod "bocianim gniazdem" wiszą bombki zielone i turkusowe. Bardzo lubiane przeze mnie, i wykorzystywane wielokrotnie, naczynie ocynkowane stoi na kolejnym parapecie, z białymi bombkami i ślicznymi ceramicznymi gwiazdkami z pracowni Kasi i aniołkiem od Bramasole. Znów jest bardzo kolorowo, ale ja chyba nigdy nie będę umiała być konsekwentna w doborze kolorów takich dekoracji.

HAPPY NEW YEAR!!

2012-01-01T14:44:00.016+01:00

No i mamy to za sobą... przejście Starego - w Nowy... granica umowna, ale jakże znacząca. Nie obyła się bez fajerwerków na okolicznych wzgórzach, a dzięki temu, że nie było mgły jak w ubiegłym roku, spektakl był przepiękny! Z jednej strony cieszę się, że minął kolejny rok, a z drugiej żałość serce ściska, że lat przybywa...

Doszłam do punktu, w którym nie pozostaje mi nic innego jak znów rozpocząć wszystko od nowa. Jestem bogatsza w doświadczenia, ale nie umiem jeszcze ich wykorzystać i nie widzę jeszcze celu, do jakiego mam dążyć - widzę tylko początek drogi i nie wiem, dokąd mnie ona zaprowadzi. Nie czuję się więc na siłach, by składać jakiekolwiek noworoczne deklaracje, plany i postanowienia, choć pęd ku temu wszechogarniający... Nie wiem na czym to polega, ale te moje wypowiedziane głośno tracą moc i ZAZWYCZAJ mało kiedy udaje się je potem zrealizować. Jakaś skaza genetyczna, defekt? Aberracja czasoprzestrzeni? Sprzysiężenie przeciwności? Więc pozwolicie - zachowam je wyłącznie dla siebie.

Trzymam jednak kciuki i wznoszę toast za powodzenia Waszych planów - barszczykiem noworocznym. I w ramach śniadania - rożkami z nadzieniem szpinakowym. Ba! wręcz podzielę się przepisem na nie, bo w przeciwnym wypadku byłby to skrajny afront dla Waszej tu obecności ;-)))

Pierożki są z niebywale miękkiego i delikatnego ciasta, genialnie smakują zarówno na zimno, jak i podgrzane w piekarniku. Potrzeba:

1/2 kg mąki

kostka masła

1 szklanka kwaśniej śmietany 18% (do zup i sosów)

2 żółtka

4 dag drożdży

łyżeczka cukru

Drożdże trzeba rozetrzeć z cukrem, żółtkami i śmietaną, dodać do mąki, wkroić masło - szybko posiekać i zagnieść ciasto - jak na kruche.

Potem tylko trzeba rozwałkować, niezbyt mocno podsypując blat mąką, wykrawać kółka lub pokroić na kwadraty i nadziewać. Nadzieniem może być rozmrożony i doprawiony czosnkiem i fetą szpinak w listkach (można pół na pół: w listkach i rozdrobniony), kapusta kiszona przygotowana jak na pierogi, mielone mięso - przesmażone z przyprawami. Nawet suszona śliwka - jeśli macie ochotę na wersję na słodko. Byle nadzienie to było porządnie odparowane, bo każdy wyciek będzie utrudniał sklejanie brzegów.

Rożkom sklejamy brzegi, układamy na blasze do pieczenia, wierzch smarujemy rozkłóconym jajkiem. Ja jeszcze posypałam czarnuszką, bo jakoś mi bardzo pasowała do szpinaku, ale można posypać sezamem, makiem, kminkiem, grubą solą lub tym co lubimy najbardziej.

Piec w 170 st C, przez 15-20 minut. Polecam!!! PYCHA!!!

A wracając do życzeń - bądźcie szczęśliwi i zdrowi... reszta sama przyjdzie lub da się ją wypracować ;-)))....

po świętach

2011-12-27T13:40:00.006+01:00

Mili moi Czytelnicy bloga... zaglądający, czytający i komentujący... Dziękuję za Waszą obecność, za komentarze i miłe słowa, dodające siły i skrzydeł do dalszej pracy. Bez Was ten blog byłby tylko czczą gadaniną do siebie samej, a jednak moja praktyczna natura by tego nie zniosła. Dobrze, że jesteście. Dziękuję też za wszystkie cudowne świąteczne życzenia, które napłynęły do mnie wszelkimi nowoczesnymi i tradycyjnymi drogami... odwzajemniam je z całą swą mocą.

Pozostając w nastroju, staram się wyciszyć, uwolnić głowę od natłoku myśli i mając przy sobie najbliższych - nacieszyć tą ich dobrą obecnością. Odreagować przedświąteczne stresy i odzyskać energię straconą na ratowanie misternych planów burzonych przez kumulację nieprzewidzianych wypadków. Cieszyć się pięknie z sukcesów i wyciągać wnioski z porażek (także kulinarnych ;-), ehh...)

Wrócę niedługo... Muszę tymczasem zrobić dokładniejszy niż standardowo bilans... Który oby przyniósł jasne wskazówki do podjęcia ważnych decyzji... Nie jest łatwo... ale nikt nie obiecywał, że będzie, prawda?

candy - wynik!!

2011-12-21T09:31:00.005+01:00

Bardzo dziękuję wszystkim za udział w moim szybkim candy. Równie szybko i nie rozgadując się - jest mi niezmiernie miło ogłosić, że wianek poleci do

Bellis...

poproszę o kontakt na floraservice[at]gmail.com w sprawie adresu do wysyłki paczki.

ostatnie candy 2011 ;-)))

2011-12-19T10:24:00.012+01:00

Powoli daję się opanować przedświątecznej gorączce. Część domowych dekoracji już zrobiona, część dopiero obmyślona i będziemy działać. Lista prezentowa wydłuża się w sposób niekontrolowany i to bardzo lubię. Niezapominka dziś ogłosi kto wygrał konkurs na najpiękniejszy list, ale i ja mam dla Was małą niespodziankę - ogłaszam (podobnie jak w ubiegłym roku) szybkie przedświąteczne

candy

Wpisujcie się w komentarze pod tym postem do wtorku, 20 grudnia do godziny 20.00. Ważne będą tylko te komentarze, w których napiszecie słowo (jedno!!) najbardziej kojarzące się Wam ze świętami Bożego Narodzenia. Koniecznie też napiszcie o candy na swoich blogach. około 21.00 przeprowadzę błyskawiczne losowanie i w środę wyślę kurierem paczuszkę z wiankiem ze zdjęcia, żeby zdążyła dotrzeć przed wigilią.

p.s. nie wiem co jest... ale zniknęły mi z blogerowego szablonu możliwości edytowania postów... nie da się ustawić wielkości czcionki... ani jej koloru, ani tak jak chcę wyjustować tekstów... nosz.... wrr... nie podoba mi się to!!!

p.s. 2 - coś tam się naprawiło... wrrr... ale ja nie lubię takich niespodzianek.... ;-)

kilka wersji...

2011-12-18T22:37:00.011+01:00

Bardzo intensywnie się w minionym tygodniu działo... ale powolutku zaczynam przyhamowywać swoją rozpędzoną wenę świątecznych wianków... mając nadzieję, że wszystkie, jakie jeszcze mam pod swoimi skrzydłami, wkrótce polecą w drogę do swoich nowych domów...
Dziś trzy wersje jednego pomysłu... takich ze świecami jeszcze nie robiłam, ale do dekoracji stołu przydać się mogą, choć zapewne bezpieczniej byłoby ustawić taki wianek na dużym talerzu lub tacy, by parafiną nie zabrudzić świątecznego obrusu, gdyby zdarzyło się że jednak świece nie wypalają się zgrabnym kółeczkiem "do środka"... Różne kolory dodatków wymuszone przez kolory świec... i różne rozmiary i różne są też rodzaje świec...

wianki be_żowe ;-)))

2011-12-11T18:41:00.007+01:00

Beżowy jest nudny? Oklepany, mdły i bez wyrazu. Bez, jakże potrzebnej w taką pogodę, energii i mało kogo udaje się nim zaskoczyć? Czy wręcz przeciwnie - jest miły, smakowity, kojarzący się z domem i ciepłem? Co sądzicie?

Ja tymczasem przypominam o możliwości uczestnictwa w niezapominkowym konkursie (KLIK) - listów przybywa, a worek z nagrodami zapełnia się.... codziennie dodajemy coś nowego!!! Gdyby ktoś z Was miał wielką potrzebę ufundowania jeszcze jednej nagrody - nie krępujcie się - tylko piszcie proszę z ofertą na niezapominka.pl@gmail.com...

świąteczne wianki - work in progress... ;-))

2011-12-10T18:04:00.004+01:00

wianki w kolorach pudrowych

2011-12-08T10:32:00.005+01:00

Potężnym źródłem inspiracji jest dla mnie od kilku tygodni Pinterest - ja szukam tam zazwyczaj kolorów i ich połączeń. Szczególnie tych nieopatrzonych, nieoklepanych, niebanalnych! Ten pudrowy odcień różu, w świątecznym wydaniu, podoba mi sie niebywale. Choć nie ma w sobie ognistej, energetyzującej mocy czerwieni, ale jest naprawdę uroczy, bardzo kobiecy. Czasem zmierza w stronę delikatnych, ciepłych odcieni fioletów - i to też działa świątecznie!

stado czerwonych

2011-12-07T08:41:00.000+01:00

komu prezent?

2011-12-06T08:13:00.012+01:00

Dziś dzień obdarowywania się - cichaczem, pod osłoną nocy wpadł do nas święty Mikołaj i zostawił dzieciom przy łóżkach prezenty. Wyczekiwany był bardzo niecierpliwie, nawet z wczorajszym kładzeniem się spać nie było problemów, ale niektórzy sprawdzali potem wielokrotnie czy już przyszedł. Pierwszy szybki przegląd zawartości prezentów odbył się głęboką nocą przy świetle latarki z telefonu ;-)))... Widok tej radości - bezcenny :-))))))))).........

Lubicie dostawać prezenty? bo ja bardzo - szczególnie takie, o których wiem, że zostały wyszukane, wybrane specjalnie dla mnie... to miłe wiedzieć, że ktoś zadał sobie trochę trudu, by odkryć moje marzenia... usłyszał i pomyślał. Lubię też przygotowywać, wymyślać i rozdawać prezenty. Nawet chyba bardziej od dostawania. I dlatego właśnie - jeśli macie ochotę na prezent od niezapominka.pl - zapraszam do udziału w małym konkursie na facebooku (klik) - podzielcie się z nami swoimi marzeniami, a my poszperamy w wielkim worze w naszej pracowni i na pewno coś dla Was się miłego znajdzie...

P.S. W najbliższy czwartek będę prowadziła warsztaty świąteczne w wadowickiej Galerii pod Aniołami, a w piątek w Klubie Aneks w Łuczanowicach... Natomiast w przyszłym tygodniu, 15 grudnia w czwartek, zapraszam do krakowskiego meli-melo... Jeśli macie ochotę w którymś z tych miejsc spotkać ze mną - będzie mi bardzo miło!

wianki świąteczne w ciepłych odcieniach...

2011-12-03T06:58:00.009+01:00

Pachnące cynamonem i pomarańczami, które w tej formie są co prawda niejadalne, ale pachną przepięknie. W ciepłych, błyszczących bombkami i skrzących się brokatem wersjach... też mi się podobają. Życzę Wam miłej soboty, a ja znikam w kuchni przygotować się do jutrzejszego świętowania barbórkowego.

zimowy numer Lawendowego Domu. 2/24

2011-12-02T03:28:00.003+01:00

Chciałam się z Wami podzielić wielką radością!! Otóż, wczoraj późnym popołudniem ujrzał światło dzienne (choć już przecież ciemno jak nocą;-) o tej porze) najnowszy numer Lawendowego Domu. Wyczekany jak pierwsza, wigilijna gwiazdka. Z bardzo niepokojącym zdjęciem na okładce (hahahaha...) i cudownym wnętrzem... serio! Obawiam się, że to lektura obowiązkowa na długie przedzimowe wieczory. A dla chętnych nowych wrażeń craftowych przygotowałam do tego numeru instrukcję jak krok po kroku wykonać świąteczną, choinkową dekorację (na stronie 108 (o ile dobrze policzyłam ;-))).

Zapraszam ciepło! A ja idę się wczytać, by móc się podzielić z Wami dokładniejszą recenzją, choć zaręczam (a jestem w tym momencie całkowicie nieobiektywna), że warto zajrzeć!

zielone. wianki. 1/24

2011-12-01T06:13:00.001+01:00

Dziś pierwszy dzień grudnia?? oj... to zaczynamy odliczanie... i rozliczanie z przygotowań, co?

Zobaczcie jak niewiele atrybutów potrzeba, by wianek stał się "świąteczny"... Ledwo garść gwiazdek z brokatem... ledwo garść skrzących się kulek... i gotowe!

wianki cztery czerwone...

2011-11-30T10:59:00.005+01:00

... duże i małe... Mocno czerwone, gwiazdkowe i owocowe...

A w NIEZAPOMINKA.PL trwa dzień darmowej dostawy. Zapraszamy!

w fioletach wianki. DDD w niezapominka.pl

2011-11-29T09:30:00.016+01:00

To niesamowite jak względne potrafi być poczucie prędkości upływu czasu... Jakże często jest tak, że gdy chcemy by szybko mijał - wlecze się, a jeśli zależy nam na spowolnieniu... przyspiesza. Dziś przedostatni dzień listopada, pierwszy tydzień Adwentu trwa, do świąt zostało już mniej niż cztery tygodnie... Grudniowe oczekiwanie, odmierzanie czasu łakociami z kalendarza [zrobliście swoim dzieciom?], zapalanie kolejnej świecy w wieńcu adwentowym, czuwanie, przygotowania, celebrowanie każdego dnia, nie jest jakoś bardzo trudne, bo w perspektywie mamy "nagrodę" w postaci Świąt. Miłych, ciepłych, dobrych i dlatego pewnie te dni mijają ZA szybko. Dla mnie osobiście Adwent to dodatkowa okazja, by popracować nad czasem, którym dysponuję - uporządkować plan dnia i zajęć, nie marnować go i nie tracić. To moje wielkie postanowienie i tego Wam też życzę.

Listy do Świętego Mikołaja napisane???... U nas zostały już zabrane [KTOŚ zostawił na dodatek ślady brudnych butów na podłodze... swoją drogą ciekawe skąd to błocko, skoro od dawna nie padało i susza jest przeokropna], ale dzięki temu pomocnicy mogą już teraz, na spokojnie, zabrać się za spełnianie marzeń, czemu może sprzyjać dzień darmowej dostawy w polskich sklepach internetowych... W NIEZAPOMINCE też będzie okazja do zrobienia zakupów, tańszych o koszty przesyłki... Zapraszam więc już dziś do zaglądnięcia co ładnego i niepowtarzalnego mamy dla was przygotowane. A na ucho powiem, że i my będziemy rozdawać prezenty - zajrzyjcie koniecznie!

feeling blue...

2011-11-28T17:53:00.017+01:00

Dużo ostatnio miałam przemyśleń odnośnie poszanowania praw autorskich prac i zdjęć pojawiających się w internecie, troszkę z powodu bardzo wielu zapytań o to, co i jak robię, skąd pozyskuję materiały, o dokładne techniki i sekrety warsztatowe. Jeśli tylko mam czas odpowiadam możliwie najbardziej wyczerpująco, pamiętając, że każdy kiedyś zaczynał i że dobrze jest się dzielić wiedzą. Po to przecież prowadzę i prowadziłam wiele spotkań warsztatowych i sama wielokrotnie byłam uczona. Gorzej, jeśli znajduję potem zdjęcia prac łudząco przypominających moje. Zaczyna się robić niefajnie i niemiło.

Nie chcę, żeby zabrzmiało to jak zrzędzenie, ale wydaje mi się jednak, że kiedy zdobywanie wiedzy jest zbyt łatwe, czyli doświadczenie podane jest wprost na widelcu... nie smakuje tak bardzo jak zdobyte własnymi siłami. To proces okupiony pewnymi niewygodami, wyrzeczeniami, wysiłkiem, próbami, poszukiwaniem i wykazywaniem się kreatywnością. Przez wzajemny szacunek - bardzo proszę więc - przede wszystkim nie kopiujcie ani moich prac ani zdjęć, a ich ewentualne rozpowszechnianie nie może odbywać się bez mojej wiedzy i zgody.

wianek z błyszczącymi "oliwkami"

2011-11-24T05:05:00.000+01:00

wianek pomarańczowy z mandarynkami ;-)

2011-11-23T06:13:00.011+01:00

Kolejny do kolekcji... kolejny w drodze do swojego nowego domu... i muszę się poskarżyć, że moja wena skurczyła się do rozmiarów mikroskopowych. A w zasadzie jej nie ma! Gdybyście ją gdzieś widzieli, to proszę kijem pogonić w odpowiednim kierunku, bo jednak wolałabym żeby szybko wróciła. Każda praca bez niej to męczarnia i trwa o wiele za długo. Może jednak spłoszyło ją to, że się pochwaliłam miłą współpracą? Już nie będę... obiecuję.... słowo!

Gwoli wyjaśnienia muszę również napomknąć o moim życiu w permanentnym niedoczasie, bo jakieś insynuacje jakobym miała zbyt rozległe zapasy magazynowe tego, jakże deficytowego w gorącym czasie przygotowań do świąt, "dobra" jakim jest czas, wymagają stanowczego zdementowania. ehhh.... Uważne oko dostrzeże kiedy mam czas na blogowanie, a że czasem w ciągu dnia pracy można mnie spotkać tu czy tam, to tylko pozory. Zawsze wtedy wre praca "w tle". ;-))) A każde dłuższe ładowanie się czegokolwiek w komputerze skutkuje kolejnymi kilkoma oczkami robótki nadrutowej lub szydełkowej. Zresztą wykonywanej najczęściej na stojaka, bo wydaje mi się, że jest wtedy szybciej...

zabawy w Art-Piaskownicy

2011-11-22T05:09:00.000+01:00

Chciałam Was dziś zachęcić do udziału w dwóch zabawach w Art-Piaskownicy. Pierwsza to scraplift - ha! kolejna powolutku oswajana i eksplorowana terra incognita dla mnie. Powiem więcej - to nie są rejony aktywności plastycznych po których stąpam pewnie, ale rozmiar jest jak najbardziej odpowiedni, więc dzielnie podjęłam wyzwanie i nawet szewronowe zygzaki cięłam i nawet maszyną przeszyłam.... i chlapnęłam ecoliną... hahaha... normalnie szok jak dla mnie!

Drugie wyzwanie jest z kategorii fotograficznych, tym razem fotoLIFT. Poczytajcie sobie o zasadach tego wyzwania i koniecznie zmierzcie się z nim... bo zabawa naprawdę przednia! Moje składniki materiałowe wraz z narzędziami dały w efekcie coś co można podciągnąć pod kategorię "nastrój świąteczny"... Miłej zabawy Wam życzę i zmykam do obowiązków...

czapeczki

2011-11-20T12:31:00.006+01:00

takie tam - "wprawki" i przypomnienia... na drutach i na szydełku... dla dziewczynek i dla chłopców... można rzec, że to efekty choroby wirusowej nazywanej "zespołem zajętych rąk"... taka odmiana craftowego adhd... ręka w górę kto się przyłączy do populacji "zainfekowanej"?

takie tam - przypominanie wzorów wrabianych... i testowanie różnych fasonów...

... i włóczek - znalazłam sklep, gdzie można dostać oczopląsu od ilości ich rodzajów, choć czasem z danego rodzaju i koloru jest tylko jeden motek dostępny.

wianki czerwone dwa

2011-11-19T10:53:00.004+01:00

z cyklu "znajdź 10 różnic"... :-)))

nie do wiary!!

2011-11-18T07:58:00.006+01:00

To zabawne... na drutach i szydełku uczyłam się robić we wczesnej podstawówce... wieki temu. Kiedy byłam na studiach - dziergałam nałogowo, poniekąd pożytecznie wykorzystując czas spędzany w pociągach podróżując na trasie Kraków-dom. Potem dzierganki wyszły z mody i nikt już nie chciał nosić takich sweterków i szalików ręcznie robionych, więc siłą rzeczy i moje umiejętności zakopałam i prawie o nich zapomniałam.

Teraz za sprawą Hani, która pytała o małe śmieszne czapeczki do fotograficznych sesji dziecięcych - pomyślałam "może umiem -conieco- jeszcze?". Wyciągnęłam druty, wyciągnęłam szydełka, wyciągnęłam pudło z włóczkami... i nie do wiary!!! znów dziergam... w każdej wolnej chwili. Ale ponieważ nie mam ich zbyt wiele, to praca idzie trochę mozolnie. I wiem, że na pewno na razie nie porwę się na żadne większe projekty, ale czapeczki mogę robić, bo efekty są w miarę szybkie. BTW - szukam jakichś nieskomplikowanych wzorów, które możnaby w nich zastosować, bo moje stare książki są jakieś nie do końca poinformowane w tym temacie (za to wzorów serwet mam od groma!).

Zaskoczenie w oczach moich dzieci - bezcenne! A jaką ja mam przy okazji radochę!! Polecam!!!

wianki naturalne

2011-11-17T07:47:00.016+01:00

Przyznam, że mieć pomysł na tekst do codziennego posta to nie lada wyzwanie. Nie zawsze wydarzy się coś wartego odnotowania, a na dodatek takiego, co jeszcze jakoś możnaby powiązać z tym co chciałabym pokazać. Rzecz jasna też, że nie o wszystkim co się wydarza mogę tu pisać. Trwam jednak dzielnie w postanowieniu zarzucenia Was moimi pomysłami wiankowymi i nie tylko. Działam, działam... a w pracowni dzieją się nie tylko wianki... szykuję projekty sylwestrowych ozdób na włosy... dziergam na drutach i szydełku (a tak! potrafię!! hahahaha)... ... mam nadzieję, że będzie co oglądać jeszcze dłuuuugo... Trzymajcie kciuki, by mi sie moja cudowna wena nie spłoszyła... ;-))).

A przy okazji uchylę rąbka tajemnicy - szykuję dla Was konkurs, w którym do wygrania będą niezwykle atrakcyjne nagrody!! Zmobilizowało mnie do tego ciągle powiększające się grono osób obserwujących bloga (stan na dziś 796 osób!!! a jeszcze nie tak dawno było około 500). Więc bądźcie czujni!!

Wianki z naturalnych materiałów, z niewielkim tylko dodatkiem szklanych bombek i brokatowych kuleczek... Mnie wybitnie bardzo kojarzą się z czymś takim lub co gorsza takim... i chyba zrobię listę zakupów... mniam....

p.s. Ciekawe kto będzie 800 obserwatorem ;-)))... !!!

P.S.2 NO I JEST!! 800. obserwator!! tyle, że obserwuje z ukrycia... proszę się ujawnić!!!

wianek biały i śnieżny

2011-11-16T05:33:00.002+01:00

o nie, nie!! to nie jest tak jak myślicie... Wcale, ale to wcale nie tęskno mi do zimy. Stanowczo odmawiam współpracy w jej wypatrywaniu. Zdecydowanie wolę klimat cieplejszy i był czas kiedy poważnie rozpatrywałam możliwość przeprowadzki na dalekie południe Europy (co najmniej). Choćby tylko na te paskudne miesiące zimowe. Nie lubię wychodzenia z domu na zimno, tego całego ambarasu z ubieraniem się, opatulaniem, pamiętaniem o rękawiczkach i czapce. No dobra, przyznaję - czapkę noszę rzadko (częściej kaptur, bo mniej niszczy fryzurę ;-))). Mam wielki uraz do ślizgawicy na jezdni i bardzo nie lubię tego, że o 16.00 jest ciemno.

Na szczęście są wianki... idą święta... byle do wiosny, kochani! Rozpieszczajcie mnie komentarzami!! bo po wczorajszych pustkach zamartwiałam się, że nikt mnie nie lubi ;-)))

na zimowy ślub

2011-11-15T03:09:00.014+01:00

W nawiązaniu do znalezionych wczoraj przepięknych propozycji BHLDN i posta Białych Inspiracji o modnych futrzanych kołnierzach, mięciutkich narzutkach ciepłych bolerkach, miękkich sweterkach, okryciach z moheru i robionych na drutach na zimowy ślub, i ja nie mogłam się powstrzymać by nie pokazać Wam moich dwóch najnowszych ozdób do włosów dla zimowej panny młodej...

Nawet w największy mróz można zarzucić na ramiona ciepły futerkowy szal w cudnym odcieniu bakłażanowego, dostojnego fioletu (mam!! mam!!), by poczuć się niezwykle elegancko. Niby to tylko rekwizyt, ale od razu robi się cieplej i nie będzie Wam straszna aura, ale koniecznie też pamiętajcie o ubraniu głowy. Wytworny toczek w kolorze kremowym jest na bazie z sinamay w kształcie łezki, z ręcznie robionymi kwiatami z satyny, organzy, tafty jedwabnej i dodającą tajemniczego uroku woalką. Uwielbiam woalki. Natomiast wielka, muślinowa kokarda, która z powodzeniem może zastąpić welon, bo jej końce spływają miękko na plecy, jest przymocowana do cieniutkiej opaski.

wianek słodki i różowy

2011-11-14T05:37:00.004+01:00

Dzień zaczął mi się bardzo miło... mam nadzieję, że cały tydzień będzie dzięki temu lepszy od poprzednich. Pozostając w nadziei na taki stan rzeczy i umysłu, przesyłam Wam serdeczne podziękowania za odwiedziny i komentarze. Oraz kolejny wianek do obejrzenia. Tym razem w odcieniach różu - pasowałby pięknie do dziewczyńskiego pokoju w stylu shabby chic?

P.S. Wczorajsze ciasto wyszło bardzo pyszne... zniknęło prawie na ciepło... Będzie powtórka, będą zdjęcia i przepis.

błyskotek...

2011-11-13T07:00:00.005+01:00

... porcja druga... Bardziej kolorowa - na osłodę, bo apetyt na słodkie smaki chodzi za mną od kilku dobrych dni, a to nieomylny, niepodważalny i niechybny znak, że zrobiło się zimno...

No tak!... stało się to co się kiedyś musiało stać... już nie ma ślicznej, słonecznej i ciepłej jesieni. Takie nieodwołalne prawo czasu, przemian pór roku. Zrzuciła ostatnie przebarwione liście, dała za wygraną i ustąpiła miejsca chłodnej, szarej i burej listopadowej pogodzie. Mrozkom, przymrozkom i minimalnej ilości luksów. Zupełnie niezadowalającej jeśli chodzi o komfort światłoczułych i światła-żądnych... Co gorsza z każdym dniem spodziewać się należy dalszego oziębiania... i... no wypowiem to słowo... śniegu.... brrrrrrrr.............

A w piekarniku piecze się, rozsiewając słodki zapach po całym domu, ciasto bananowo-dyniowe z rodzynkami........ według absolutnie autorskiego przepisu ;-) a raczej bez przepisu ;-)))... Ciekawe czy będzie zjadliwe ;-)))

zabłyśnij...

2011-11-12T07:00:00.003+01:00

Mała odskocznia od wiankowania i innych aktywności... Seria drobiazgów, mocno zainspirowanych zawieszkami robionymi przez Anetę, do eleganckiego dyndania przy telefonie. Z kryształkami Swarovskiego, bo one błyszczą niemiłosiernie pięknie nawet w małej dawce... dla siebie, dla mamy, dla córki, dla przyjaciółki, siostry, szwagierki, koleżanki, znajomej... Dla kogo tam chcecie... ;-))). Dziś w żółtościach, tumoroł będą inne kolory ;-). Będą wkrótce tutaj.

wianek - feeling blue

2011-11-11T11:11:00.001+01:00

Nie wiedziałam jak ugryźć ten kolor, robiłam kilka podejść, by sobie z nim poradzić. Błękit z jednej strony cudny... taki niespotykany... ale z drugiej strony żadne dodatki mi do niego nie pasowały. Połączenie z łagodnymi brązami i bielą i srebrzystością gwiazdek było najbezpieczniejszym wyjściem. A efekt mnie samą zaskoczył... pozytywnie rzecz jasna :-)))...

wianek w mocnej czerwieni

2011-11-10T05:00:00.003+01:00

Mocna, ostra, strażacka, intensywna, energetyczna, błyszcząca.... czyli jak to określił mój synek w dwóch słowach: "jak Ferrari" - i wszystko jasne!

czekolada? tak! ale biała ;-))))

2011-11-09T09:23:00.007+01:00

Wspólny mianownik tych dwóch wianków? Rzecz jasna, że kolorystyka... delikatna, lekka, wyprana, pastelowa, wybielona. Na pierwszy i na drugi rzut oka przypomina mi białą czekoladę z orzechami, którą nota bene uwielbiam... Pierwszy wianek jest na dodatek na bazie z wybielonej, okorowanej wikliny - takiej jeszcze u mnie nie było... Będzie pięknie wyglądał na ciemnych drzwiach lub na ciemnej ścianie.

wianek w kolorze kawy z mlekiem

2011-11-08T05:00:00.004+01:00

Dzień rozpoczynam zawsze od dużego kubka kawy, koniecznie z mlekiem i słodkiej. Taki mój mały rytuał poranny: zanim pójdę do łazienki, idę nastawić czajnik, czasem jeszcze po drodze włączę komputer. A potem zostaje już tylko delektowanie się pierwszym łykiem - zawsze jest najlepszy, rozgrzewa lekko i mogę już wreszcie otworzyć oczy.

Kolor kawy z mlekiem okazał się bardzo trudny do uchwycenia na zdjęciach, ale bombki są właśnie w takim odcieniu. Nie kremowym i nie beżowym, a własnie kawowym. Świetnie się zgrał z chłodnymi brązami i ciepłymi szarościami dodatków. Sam wianek ma około 35 cm średnicy i raczej nie powinno się go wieszać na zewnątrz, bo bazę ma uplecioną ze słomy i traw. Uprzejmie donoszę również, iż faza na kolory naturalne trwa sobie w najlepsze... więc szykujcie się na kolejne odsłony.

wianuszki niepozorne

2011-11-07T05:00:00.002+01:00

Zobaczcie jak niepozorne wianki, nieduże i w stonowanych kolorach, zmieniają się wraz z dodaniem świecy. Przez samo wyobrażenie blasku palącego się ognia, od razu stają się bardziej eleganckie i jakieś takie odświętniejsze, prawda?

wianek w różach i fioletach

2011-11-06T20:00:00.003+01:00

jesień piękna

2011-11-05T16:03:00.002+01:00

Szkoda, że nie mogę Wam pokazać przepięknej jesieni widzianej kilka dni temu podczas podróży samochodem. Mieszkamy w "dolinie mgieł" - o tej porze roku często świata tu nie widać, ale na szczęście kilkanaście kilometrów później jej wysokość-gęsta-i-mleczna rozproszyła się, ustępując ostremu słońcu i lazurowi nieba... Zauważyliście jak przepięknie przebarwiły się w tym roku czereśnie - na ciemnozłoto z pomarańczowo-czerwonym rumieńcem? A buki? A słoneczno-żółte liście klonowe? Rozglądałam się z zachwytem, jadąc i próbując zapamiętać te ulotne widoki i kolorowy spektakl, żałując, że nie da się jednocześnie fotografować i kierować autem. Bo przecież za parę dni przyroda może już wyglądać całkiem inaczej.

Jednak nawet nie ruszając się nigdzie daleko... ot, tak w zasięgu półgodzinnego spaceru tuż przed zachodem słońca... również można znaleźć jesienne widoki poruszające miłe emocje. Coś czego trzeba mi jak tlenu do życia.

wianek w nietypowych kolorach

2011-11-04T06:00:00.004+01:00

Te piękne brokatowe bombki, w jakże nietypowym dla świąt kolorze, wpadły mi w ręce już dawno temu. Miały być zastosowane w zupełnie innej dekoracji, ale w międzyczasie tamta koncepcja się zmieniła i poszły w kąt. Wydawało mi się, że to nie mój kolor, o ile takie twierdzenia w ogóle mają sens. Musiały jak widać odczekać na swoją kolej i wreszcie znalazłam dla nich odpowiedni czas i towarzystwo. Towarzystwo jak dla mnie lekko zaskakujące... płaski drut aluminiowy, brokatowe gwiazdki i akrylowe fasetowane kropelki, zderzone z różowymi suchołuskami. No i świeca - też błyszcząca i też czarna. Wyobrażam go sobie na stole, we wnętrzu utrzymanym w kolorach biało-szaro-czarnym z kroplą różowego, podobnym do tego na zdjęciu (stąd).

kolorów inspiracja

2011-11-03T08:29:00.004+01:00

Zainspirowana zestawieniem kolorów wyzwania na art piaskownicy, tak jak mówiłam, zrobiłam jeszcze jedną pracę. Tym razem jest to bransoletka w nowej dla mnie formie, z kryształkami swarovskiego w odcieniach błękitnego aquamarine, miętowego pacific opal, jasnożółtego jonquil i fioletu purple velvet. Wyszły mi troszkę inne proporcje kolorów niż w wianku, ale podoba mi się ogromnie.

wianek kasztanowy

2011-11-02T10:12:00.006+01:00

Z kasztanów, perełek i drobnych egzotycznych owocków. Z matową świecą na błyszczącym talerzu. Jako jesienno-zimowa dekoracja stołu.

graj w kolory...

2011-11-01T08:00:00.004+01:00

Jak niewiele potrzeba, by odważyć się na zejście z utartych ścieżek. Czasem robi się ciężko i droga dojścia do celu staje się kręta, a czasem wystarczy jeden impuls i bez marudzenia powstaje praca według wytycznych lub według "klucza", nie do końca (jakby się wydawało) zgodnego z tym co w duszy gra. W tej edycji piaskownicowej zabawy inspirację kolorystyczną poddała nam Ibisek i mimo pierwszych oporów, przemogłam się i powstał... ah!! cóżby innego o tej porze roku mogło powstać... nowy wianek. W kolorach jakich bym NIGDY sama nie wybrała ani nie połączyła... chlust błękitu, żółć kogla-mogla, błysk fioletu i kropla mięty. Tak mnie to zestawienie poruszyło, że powstała jeszcze jedna praca, ale ją będę mogła pokazać dopiero jak zrobię zdjęcia, bo jeszcze dokumentacji brak ;-)))... stay tunned....

edit:

Zdjęcia drugiej pracy wyjątkowo paskudnie wyszły... bedę próbować dalej... jak tylko mgła ustąpi i zrobi się choć trochę jaśniej.

mandarynkowa nuta

2011-10-31T08:00:00.004+01:00

Wydałam wojnę ogłupiającemu siedzeniu w domu. Plan jest taki: jedziemy na spacer, w miejsce kolorowe i mam nadzieję choć trochę słoneczne, złapać energii. I wygonić katary i odetchnąć pełną piersią...

wiankowa czerwień

2011-10-30T06:00:00.007+01:00

Coś, czego mi bardzo potrzeba ostatnio - to energia. Dawniej, no żeby nie powiedzieć w zamierzchłych, prehistorycznych niemal czasach, miewałam jej w nadmiarze i chętnie obdzielałam każdemu kto potrzebował. Kto mnie zna to wie, że poznać mnie można było po stukocie obcasów w tempie bliskim galopowi i po milionie spraw nad którymi musiałam mieć pieczę. Nie było dla mnie spraw nie do załatwienia. Teraz jakby trochę przyhamowałam tą intensywność... za dużo problemów na głowie... za dużo spraw nierozwiązywalnych... ustawienie priorytetów się reorganizuje... mam wrażenie, że przywalenie sprawami trudnymi mnie trochę przytłoczyło. Cóż... wszak zawsze byłam wagi piórkowej (hmm... od jakiegoś czasu mam więcej warstw izolacyjnych) i nikczemnej postury (to się nie zmieniło od jakichś 30 lat), a obcasy nadal lubię, szkoda tylko, że za rzadko mam okazję w nich biegać...

Ad rem... energii mi trzeba... takiej dobrej, czystej, niezmąconej wątpliwościami. Śmigło bym chętnie założyła i poleciała w świat znów "dzielić i rządzić" ;-))). Czyżby dlatego szukam energetycznych kolorów?

spokojnie...

2011-10-29T06:13:00.003+02:00

... to tylko wianki...

Pozdrawiam ciepło, mimo zawirusowania w stopniu uniemożliwiającym normalne funkcjonowanie... ależ mnie dopadło :-((. Czuję się bezceremonialnie napadnięta, dobrze, że możliwa jest izolacja przestrzenna... ale atrakcjom towarzyszącym mówię stanowcze NIE...

wianki 14 i 15

2011-10-28T06:00:00.009+02:00

Troszkę na przekór kolorom najbardziej kojarzącym się ze świąteczną atmosferą - bieli śniegu (oby jak najdłużej jej nie widzieć), zieleni choinki (jak na ogrodniczkę przystało nie mam nic przeciwko), czerwieni mikołajowej i złotym anielskim szatom, ubrałam dziś wianki w ciepło-szare-beżo-brązy... ze sporą ilością naturalnych materiałów. Orzechów, cynamonów, drewnianych plasterków i innych cudów natury. Lubię takie "napakowanie". Jeden na gałęziach brzozowych, drugi na wiklinie.

wianki w czerwieniach

2011-10-27T06:00:00.001+02:00

Powoli zaczynam przygotowywać się - i Was przy okazji - do poszukiwania pierwszych iskierek świątecznego nastroju, choć święta wydają się być tak bardzo odległą perspektywą. W pracowni zaczynam "potykać" się o bombki rozmaitych kolorów i odcieni - trudno więc się dziwić, że z radością "pierwszyzny" tegorocznej zaczynam je komponować na wiankach. Niby nie lubię czerwieni, niby jej unikam... ale przyznacie, że świąteczny nastrój nie może się bez jej rozgrzewającej mocy obejść, prawda?

wianek kremowo-miętowy

2011-10-26T06:12:00.007+02:00

Od kilku dni nie mogę się na niczym skupić... chyba dopadło mnie przesilenie jesienne. Każda praca zajmuje o wiele więcej czasu niż zazwyczaj. Wena znajduje się w stadium szczątkowym, a pisanie idzie mi jak po grudzie, choć nad głową wiszą terminy, prośby i próby wywiązania się z obietnic. Przekładam terminy spotkań i walczę w jakimiś prze-wrednymi wirusami, usiłując nie dać się chorobie. Chrypię, łamie mnie w kościach, jest mi ciągle zimno i nic mnie nie cieszy... Znacie taki stan? Macie na niego swoje sposoby? Ja zazwyczaj pijam herbatę z imbirem lub sokiem malinowym, mleko z miodem, i inne takie domowe mikstury, próbuję się wygrzewać pod ciepłą kołdrą, ale tym razem chyba nie daje to efektów spodziewanych... Zanim dam sobie zaordynować jakieś silniejsze leki - czekam na Wasze porady...

A tymczasem jedna z czekających na publikację prac - wianek zrobiony na kolorotonowe wyzwanie w art-piaskownicy. W sumie do dziś można zgłaszać wasze propozycje, ale do wieczora jest jeszcze całkiem sporo czasu....

wianki. dyniowy. gruszkowy.

2011-10-25T06:33:00.005+02:00

Czy macie jakieś swoje jednoznacznie ulubione skojarzenia związane z jesienią? Jakieś wspomnienia miłych chwil... jakieś wyjazdowe pamiątki? Rzeczy, które ściśle do tej pory roku przynależą? Ja, choć jesieni nie lubię za jej mgły (wyjątkowo częste i gęste w mojej okolicy), zimno i coraz krótszy dzień - bardzo lubię przebarwiające się liście, wędrówki po górach, wspomnienia pewnego rajdu i dynie - za ich niesamowicie słoneczny kolor i neutralny smak. Dynie pod każdą postacią (pieczoną, w zupie, w cieście, w konfiturach, w chutneyu itp). I w każdej dekoracji... co prawda kompletnie obce są mi amerykańskie halloweenowe tradycje, choć dynie pełnią w nich dość istotną rolę... ale i tak dynie uwielbiam...

Warto mieć dynie we własnym ogródku, ich uprawa nie jest jakoś strasznie trudna... Trzeba wybrać dla nich ciepłe i słoneczne miejsce, z dobrą i żyzną ziemią, bo są dość "żarłoczne" - potrzebują sporo azotu. Rozmnażamy je z nasion, wysiewając do gruntu na początku maja, bo dynie nie lubią chłodów. Możemy także uprawiać dynię z rozsady, wtedy szybciej otrzymamy warzywa, bo wysadzimy już podrośnięte rośliny. Początkowo podlewamy oszczędnie, bo nadmiar wody nadmiernie pobudza wzrost liści, ale jak już pojawią się zawiązki owoców trzeba je podlewać zdecydowanie obficiej. Dojrzałe dynie, zbierane od połowy września, można przechowywać w chłodnej, suchej i przewiewnej piwnicy lub spiżarni i sukcesywnie zużywać w kuchennych staraniach.

wianki z daliami

2011-10-24T04:00:00.002+02:00

Dwa małe wianuszki z daliami w roli głównej... Takie trochę "nie moje"...

karmelowiec

2011-10-21T12:21:00.011+02:00

Od wczoraj, ba! nawet od przedwczoraj, chodzą za mną słodkie smaki, najwyraźniej są takie dni kiedy trzeba sobie dogodzić. Zadrażniając wyobraźnię znalazłam na przykład to wspaniałe (i z dynią!!) i jeszcze takie "sadownicze", jesienne ciasto. A dziś znalazłam to warstwowe cudo, olśniło mnie i postanowiłam podzielić się z Wami przepisem na jedno z moich najulubieńszych ciast... Ja absolutnie nie wiem jak to się mogło stać, że nie było go tutaj jeszcze... No doprawdy!! Ciasto, którego nie trzeba piec. Ciasto, dzięki któremu wygrałam kiedyś konkurs na najlepszy wypiek podczas dożynek parafialnych ;-)))... [wyobrażacie sobie miny tych wszystkich moich wiejskich konkurentek??? (bezcenne!!)] i które znika w tempie błyskawicznym.

Przygotować trzeba 8 paczek niepołamanych herbatników „szkolnych”... lepiej mieć w zapasie więcej, bo lubią się kruszyć (i wtedy nie bardzo nadają się do ułożenia równej warstwy) i paczkę krakersów solonych, najlepiej bez dodatków. Potem trzeba ugotować budyń: z 1 litra mleka odlać dwie szklanki, a resztę zagotować z 1/2 kostki masła. Ww odlanej części mleka roztrzepać 1 jajko, 1 szklankę mąki pszennej i opakowanie budyniu śmietankowego oraz pół szklanki cukru. Tą mieszaninę wlać do gotującego się mleka, porządnie wymieszać. Po ugotowaniu odstawić do przestudzenia.

Potrzebna będzie jeszcze puszka mleka słodzonego ugotowanego. Jeśli nie uda nam się kupić gotowej masy (zwanej również krówkową), to puszkę mleka skondensowanego (słodzonego!) gotować trzeba w garnku z wodą na małym ogniu przez około 1,5 godziny (ważne by puszka była cały czas zanurzona w wodzie i cała się karmelizowała!!). Warto zacząć ją gotować przed rozpoczęciem pracy nad ciastem, a nawet dzień wcześniej.

Prostokątną blachę na ciasto wykładamy papierem do pieczenia i zaczynamy układać warstwy:

- zaczynamy od herbatników, układając ściśle jeden obok drugiego na dnie.

- na herbatniki wylewamy połowę przestudzonego budyniu.

- na to znów herbatniki, a potem resztę budyniu.

- na to nałożyć krakersy, lekko je dociskając do budyniu,

-krakersy posmarować masą karmelową (krówkową)

- zawsze zostaje kilka krakersów, więc kruszę je na małe kawałeczki i posypuję ciasto.

Wtedy najlepiej już włożyć ciasto do lodówki, by się lekko schłodziło, a ja w tym czasie przygotowuję krem śmietanowy. Rozpuszczam 2 łyżki żelatyny w 3 łyżkach zimnej wody i jak spęcznieje dolewam trochę wrzątku razem min ¼, a max pół szklanki płynu, mieszam bardzo dokładnie. Potem ubijam pół litra śmietany kremówki 30% z 2 łyżkami cukru pudru. Na koniec delikatnie mieszam ją z żelatyną.

Na ostygnięte ciasto nałożyć ubitą śmietanę, formując delikatnie fale ;-)) Można posypać migdałami w płatkach... mmm.......... lub startą białą lub mleczną czekoladą... mmmmmmmm.......... Podawać po schłodzeniu w lodówce i stężeniu. Dobrze jeśli pobędzie tam przez całą noc, bo wtedy herbatniki ładnie się nasączą i łatwiej będzie je kroić.

W bardziej pracochłonnej wersji można warstwę dolną herbatnikową zastąpić blatem z ciasta kruchego - połowa margaryny Kasia, 1,5 szkl. mąki Krupczatki!, 1/4 szklanki cukru, 1 łyżeczka proszku do pieczenia, rozpuszczona w pół szkl. śmietany 18%, 4 żółtka. Wszystkie składniki ciasta powinny być schłodzone. Ciasto szybciutko zagnieść, najlepiej nożem i piec w piekarniku nagrzanym do temperatury 160-180 st C na złoty kolor, czyli ok. 15-20 min.

czy cytryny...

2011-10-21T05:00:00.003+02:00

... można znaleźć na wianku? ależ oczywiście, że tak... i to nawet dwa razy po trzy ;-)))... wiem... plotę trzy po trzy ;-))))... ale plotę wianki z gałęzi brzozowych i wiklinowych... plotę lawendowo i jabłkowo... kuchennie i nie tylko.... i się udziela :D

z gruszeczkami...

2011-10-20T08:29:00.009+02:00

Aneta smaży z gruszek konfitury, ja staram sie je upakować (gruszki, nie konfitury ;-))) na jesiennych wiankach... Wstałam bladym świtem, a za oknem szaroburo i deszczowo. Dooooobrze, że wczoraj uwinęłam się ze wstępnymi porządkami w ogrodzie, bo dziś pewnie bym tego nie zrobiła... zgrabiłam liście, skosiliśmy (pewnie już ostatni raz w tym roku) trawnik, wywaliłam na kompost kwiatki ze skrzynek z tarasu. Schowaliśmy także do zimowej przechowalni te w dużych donicach, które mrozów na zewnatrz by nie wytrzymały - oleandra, mirta, szałwię. Lekko ucierpiały od tych pierwszych przymrozków liście oleandra, ale przycięłam go trochę i mam nadzieję odbije w przyszłym roku ładnie. Co prawda nie lubi mnie chyba, bo w tym roku nie kwitł prawie wcale... nie wiem gdzie leży tego przyczyna, bo jeść dostawał, podlewania nie zaniedbywałam, rósł w słonecznym i ciepłym miejscu... ale dam mu jeszcze szansę. Sobie też daję - dzień będzie dobry, mimo deszczu, prawda?

pierwszy wianek sezonu 2011 ;-)))

2011-10-19T05:44:00.000+02:00

Mroźne poranki zmobilizowały mnie - z wielką przyjemnością chciałabym ogłosić, iż sezon na wianki niniejszym uważam za otwarty! Wychodzę z przyczajenia, ze świeżymi pomysłami, ale także ze sprawdzonymi patentami i kształtami... powoli się rozkręcam... Dziś pierwszy z najnowszych - z daliami, gruszeczkami, orzechami, drewnianymi plasterkami i kosteczkami... Szykujcie się na ofensywę kolejnych!! Luuubię je robić!!

kartka na konkurs. FotoGra.

2011-10-16T09:51:00.011+02:00

Już się nie oburzam... już siedzę cicho i nie narzekam... Dzisiejszy bardzo mroźny poranek uświadomił mi z całą swoją oszronioną malowniczością nieuchronność perspektywy zimy. I nawet piękne słońce tego faktu nie jest w stanie osłodzić. A chciałam z publikacją kartki, przygotowanej przez Emilkę na konkurs , poczekać jeszcze parę dni... tymczasem myślę, że już nie ma co zwlekać i trzeba zacząć się powolutku zanurzać w te klimaty... Jest więc choinka, inspirowana tą .. z rozmaitych ścineczków, są wyembossowane gwiazdki (scrapińcowe, a jakże! ), jest tło z podartego na małe kawałki papieru z jakimiś szlagrami.... i to wszystko zrobione przez moje dziecko... ;-)) co prawda już 12-letnie... ale... Jestem z niej naprawdę dumna!!!

A na piaskownicowym blogu trwa aktualnie ciekawe wyzwanie fotograficzne - FotoGra - DRZWI, do którego ja zrobiłam zdjęcie, które mnie już dawno urzekły, a przejeżdżam obok nich dość często... Prowadzą do starego domu, dawno nie remontowanego... otoczenie nie jest ładne, powiedziałabym nawet, że to taka biedna, zaniedbana, wiejska starość przez nie przemawia, ale te drzwi mają w sobie to coś... kształt minionej świetności...? Takich okrągłych dekorów nie widziałam nigdzie indziej... pewnie kiedyś to była awangarda...

jeszcze kilka...

2011-10-14T19:40:00.010+02:00

... i już nie nudzę... A w mojej pracowni trwają usilne przygotowania do sezonu wiankowego, mam już zgromadzonych trochę materiałów, pomysłów całą głowę... więc wkrótce będę Was nimi zamęczać...

p.s. w Zagrodzie dla wełnistych rocznicowa rozdawajka... ale nie zaglądajcie, bo kolejka że hohohohhoooo....

inspirująca środa...

2011-10-13T20:31:00.014+02:00

Chodzę od wczoraj jak nakręcona... bo nie ma lepszego impulsu na wyrwanie się z marazmu i braku weny niż porządnie natychająca wycieczka i spotkanie z ciekawymi ludźmi. Czasem po prostu TRZEBA zrobić sobie wyrwę w codziennym kieracie, mówię Wam to z ręką na sercu! Wybrałam się niby niedaleko, na dodatek w doborowym towarzystwie Mariselli (sypiącej skrzący perełkami słowotok z lekkością piruetów primabelleriny), ale nie przypuszczałam nawet, że wybieram do aż tak bajkowej krainy kolorów, kształtów i faktur. "Zwiedzanie" zakamarków pracowni Moniki Tarasin-Lenart, królowej szkła, tworzącej metodą fusingu, naładowało mnie wyjątkową porcją inspiracji. Nie dość, że uchyliła przed nami rąbek tajemnic swojego warsztatu, nazwała różnymi trudnymi-nie-do-zapamiętania słowami maszynerię, pomagającą jej wypuszczać z pracowni dzieła niemal doskonałe i pozwoliła spróbować pokręcić szklane drobiazgi, to na dodatek pozwalała do woli napawać się dobrą energią gotowych cudeniek. I powiem Wam, że buszowanie to z minuty na minutę wzbudzało mój coraz większy SZACUNEK... Tylko prawdziwa Artystka potrafi w tak wdzięczny sposób z pozornie powszedniego i banalnego wręcz materiału czynić TAKIE dzieła sztuki!! Koniecznie do niej zajrzyjcie!!!

A ja tu Wam serwuję kolejne opaski dla małych dziewczynek... ha! No coś muszę... ;-)))), to taki mój wentyl bezpieczeństwa...

w jesiennych kolorach

2011-10-11T22:51:00.009+02:00

Jakże często wydaje nam się podczas wędrówki, że na pewno tuż za kolejnym zakrętem otworzy się widok na jasną, prostą drogę, na rozświetloną słońcem polanę lub zobaczymy cel do którego zmierzamy. Albo przynajmniej spotka nas tam coś miłego, pozytywnego... zawsze tak myślę. Tymczasem dalej jest ciemno, chaszcze i błoto... narastające rozczarowanie i kolejny zakręt w zasięgu wzroku... i znów nadzieja, choć coraz słabiej się tląca...

Nie mogłam się oprzeć tym kolorom, choć normalnie ich unikam jak mogę. Ale pora roku i to co za oknem, w przyrodzie, dzieje się kolorowego, podpowiadają właśnie takie wybory.

apel nietypowy

2011-10-07T09:33:00.003+02:00

słuchajcie!! potrzebuję pilnie transportu pewnej wielkogabarytowej (tak około 1,8 m x 0,9 mx 0,9 m) rzeczy z okolic Zielonej Góry do Krakowa... lub chociaż na Śląsk...rzecz jest na tyle delikatna, że chyba nie nadaje się do transportu firmą kurierską

czy ktoś z was lub waszych znajomych jeździ na takiej trasie dużym autem (niekoniecznie ciężarówką, wystarczyłby bus z paką) i mógłby mi pomóc... SPRAWA BARDZO PILNA!!

z czerwonym rumieńcem...

2011-10-03T13:49:00.010+02:00

Dziś maleńki łyk kolorów jesieni... A czy wiecie skąd się biorą? W sumie to prosta fizjologia roślinna. Otóż, jak zapewne wiecie chlorofil to zielony barwnik odpowiedzialny za fotosyntezę. Jesienią ulega on rozkładowi na prostsze związki, odprowadzone potem z liści do pnia i korzeni. To część procesu przygotowującego rośliny do przejścia w zimowy stan spoczynku, bo z racji coraz krótszych i coraz zimniejszych dni słońce dostarcza coraz mniej życiodajnej energii.

Liście przebarwiają się na czerwono, żółto i pomarańczowo, bo dochodzą wtedy do głosu inne barwniki, wcześniej zagłuszane przez chlorofil - żółte ksantofile, pomarańczowy karoten i purpurowe antocjany. Intensywność przebarwień nie zawsze jest jednakowa, bo zależy m. in. od pogody - drzewa stroją się najpiękniej, kiedy pod koniec lata nie było suszy, a jesień jest ciepła, słoneczna i dość sucha. Zależy także od rodzaju podłoża - drzewa i krzewy rosnące na glebach kwaśnych i przepuszczalnych przebarwiają się o wiele ładniej. Ciekawe jest również to, że nasze rodzime rośliny zmieniają kolor zazwyczaj na żółto, natomiast te czerwone i pomarańczowe są częściej pochodzenia obcego.

czerwone

2011-10-02T11:03:00.010+02:00

[...] to co chciałabym napisać, absolutnie nie nadaje się do publikacji w tym miejscu. Może innym razem zdobędę się na odwagę...

A opaski były dwie, w płomiennej, ciepłej czerwieni, by można było przymierzyć i wybrać tę która bardziej się spodoba. Obie z czerwoną woalką, w tym jedna z czarnymi lekkimi piórkami, które próbowałam fotografować w ruchu i bezruchu...

p.s. a w domu pachnie mi nowym chutneyem eksperymentalnym - pomidorowo-gruszkowym........ smak boski!!

bakłażany i pomidory...

2011-09-30T09:16:00.004+02:00

Codziennie sobie obiecuję, że pójdę wcześniej spać, by wreszcie obudzić się bardziej wyspana. Nic z tego. No chyba, że jestem już tak zmęczona, że dosłownie "wyłącza" mi się mózg zanim dotrę do łóżka i zasypiam po drodze. Dużo się dzieje... a piękna pogoda tylko dokłada pracy. Nie mogę się oprzeć kolejnym przetworom, choć i tak już lekko zluzowałam, bo mi zaczyna brakować słoików. Wczoraj przytargałam kolejne 30 kg pomidorów i już mi pierwsza partia suszących się pachnie. Myję, przekrawam je wzdłuż na połówki, wykrawam zieloną część (stopkę), układam na tej ażurowej półce z piekarnika, lekko solę i umieszczam w pierniku nagrzanym do 100 st, z włączonym termoobiegiem. Suszą się potem przy uchylonych drzwiczkach (wkładam drewnianą łyżkę) przez co najmniej 2-3 godziny. Co jakiś czas sprawdzam, żeby nie wysuszyły się na wiór. Są gotowe kiedy są jeszcze sprężyste, ale już nie mokre w środku. Upycham je potem w słoikach, zalewam oliwą i przechowuję w lodówce. Teraz część, za radą Beaty, zapakuję w woreczki i zamrożę. Ciekawa jestem czy w celu suszenia pomidorów stosowałyście kiedyś tą sprytną maszynkę do suszenia grzybów? I jak efekty?

A dla przyjemności, w międzyczasie pomiędzy pracą, pracą a pracą, zrobiłam fajną opaskę z kwiatem w kolorze głębokiego, bakłażanowego fioletu i w komplecie do niej brochę do przypięcia przy pasku sukienki.

BSPB continued

2011-09-20T13:19:00.013+02:00

I couldn't put aside the beads obtained from Davinia, so I have three more things to show you. Necklace with a large masterpiece located in the lower part of it I did with a single parts of metal chain combined with small glittering lampworks. I call your attention to the fact that I had to do a clasp by myself. Somehow I found in my treasure box a piece of copper wire, which I turned in flourished clasp. For a moment I was a dangerous and strong girl with a hammer in my hand and I have to say that I quite liked it.... hahaha....

Thrusting caramel majorca pearls into a lace wire sleeve was easy, but it was only the beginning of the road uphill. ;-))) The great difficulty made me to come up with the nice end to secure the fasteners, but process was a success and necklace is classic, short, but with non-traditional form of decoration. I wonder how it will be worn.

Nie mogłam odłożyć koralików otrzymanych od Davinii w czeluście zapasów, no nie mogłam!, i rzutem na taśmę powstały trzy kolejne rzeczy. Naszyjnik z dużym elementem dekoracyjnym umiejscowionym w jego dolnej części zrobiłam z pojedynczych ogniwek metalowych w kształcie łezek. Połączyłam je drobnymi błyszczącymi lampworkami. Na uwagę zasługuje fakt, że musiałam zrobić samodzielnie zapięcie. Jakimś cudem znalazłam w skrzyneczce ze skarbami kawałek miedzianego drutu (na szczęście udało się już nabyć więcej ;-)), który przekułam w zawijasy. Przez moment byłam groźną dziewczyną z młotkiem w dłoni i powiem, że mi się to całkiem podobało... hahaha...

Wepchnięcie karmelowych pereł majorka w koronkowy druciany rękaw było łatwe, ale wielką trudność sprawiło mi wymyślenie zakończenia do przymocowania zapięcia. Ale udało się i powstał naszyjnik klasyczny, krótki, ale z nietradycyjną dekoracją... Ciekawe jak się to będzie nosiło.

welcome to BSBP

2011-09-17T10:03:00.013+02:00

A few weeks ago, declaring my participation in the summer-autumn edition of BSBP (official site is here ) I knew that there will be surprise. First - who Lori will assign me to, who will be my partner - which was a challenge because, after all, the number of 362 participants from 21 countries(map here) made me dizzy. The second - what I will get in parcel - and it turned out that beautiful treasures. And third - what I can do with received beads and what conjures up DAVINIA (you have to take a look - I'm terribly curious what she did with the materials I sent her .... I also will visit her blog in a moment!)

Great glass lampwork in sweet powder pink turned into a pair of nice earrings and bracelet, which I wore for a wedding reception we went yesterday. Matt finish beads first fell into my hands. I added only a couple of Swarovski crystals in the vintage pink color and I had the perfect accessory to a little black dress. True, I could not decide whether dull copper or silver will be better (hence the slight confusion in these colors), but maybe you can help me decide? I have a few more ideas for those shiny speckled lampworks and wirelace (thank you Sandra for help in identyfying them ;-) ) - but I will show them in a moment. Thanks Lori for the great job organising everything and gathering!!!

Kilka tygodni temu, zapisując się na letnio-jesienną edycję BSBP (strona oficjalna jest tutaj ) wiedziałam, że czekają mnie niespodzianki. Pierwsza - z kim Lori połączy mnie w parę wymiankową - co było nie lada wyzwaniem bo wszak liczba 362 uczestników z 21 krajów (mapa tu) przyprawiała o zawrót głowy. Druga - co też dostanę w paczuszce - a okazało się, że same śliczne skarby. No i trzecia - co uda mi się z otrzymanych koralików zrobić i co wyczaruje DAVINIA (koniecznie zajrzyjcie do niej - sama jestem strasznie ciekawa co zrobiła z materiałów, które ja jej wysłałam.... zaraz i ja tam pędzę!)

Wspaniałe szklane lampworki w kolorze pudrowego różu zamieniłam w miłe oku kolczyki i bransoletkę, które ubrałam na przyjęcie weselne, na którym byliśmy wczoraj. Pierwsze wpadły mi w ręce te z matowym wykończeniem, którym dołożyłam kilka kryształków Swarovskiego w kolorze vintage pink i wieczorowy dodatek do małej czarnej był gotowy. Co prawda nie mogłam się zdecydować czy lepsza będzie dla nich miedź czy matowe srebro (stąd lekkie zamieszanie w tych kolorach), ale może mi pomożecie zdecydować? Mam jeszcze kilka pomysłów na te nakrapiane błyszczące lampworki i drucianą siateczkę - ale to za moment.

eksplozja kolorów

2011-09-13T07:42:00.009+02:00

Jako przeciwwagę dla zanurzenia się w poszukiwanie the best of szarości, musiałam zrobić COŚ w kolorach intensywniejszych. Jechałam na zakupy bez dokładnie sprecyzowanego planu, ale pierwsze w ręce wpadły mi jedne z moich najulubieńszych kwiatów ogródkowych, czyli cynie. Doskonałość mieszanki ich odcieni była inspiracją do poszukiwań kwiatów innych, które miały się znaleźć w tym bukiecie. Bukiecie, który miał być wręczany na scenie, więc nie mógł być zbyt mały, a na dodatek artystce śpiewającej, więc sugerowano by był w kształcie mikrofonu (oh-la-la-laaaa... lekko przeskalowanego;-))). No powiedzmy, że zadanie wykonałam ;-)). Odcienie amarantowych goździków i pomarańczowych oraz amarantowych celozji, które wybrałam za towarzystwo cyniom, złagodzone zostały jasnozieloną hortensją. Pęk wstążek dołączony do rączki miał symbolizować kabelek i nawiązywać do kolorowych wstążek w ludowych strojach krakowskich, a jednocześnie pasować kolorami do kwiatów, dodając nieco lekkości ich zwartej formie. Do ułożenia tego bukietu konieczne było uplecenie konstrukcji z kolorowego drutu aluminiowego, bowiem kwiaty układane w gąbce do kwiatów żywych, którą trzeba było umocować wewnątrz niej.

warm grey

2011-09-10T01:00:00.002+02:00

Szarości chodziły za mną od dawna, ale na dobre zaczęło się od lakieru do paznokci w tym niesamowitym kolorze - absolutely chinchilly. Cokolwiek nazwa by nie znaczyła, lakier jest świetny, uniwersalny, nie za ciemny, pasuje prawie do wszystkiego. A teraz drążę przestrzeń wirtualną w poszukiwaniu najbardziej odpowiedniego odcienia niezbyt ciemnej, ale jednocześnie ciepłej szarości, którą możnaby pomalować ściany w naszym holu, bo na fali zmian tam przydałoby się w następnej kolejności podziałać. Przy okazji do zestawienia załapał się pierwszy etap dywanu - na tyle na razie wystarczyło mi sznurka, czekam na nową dostawę. Pokazuję, choć muszę go jednak spruć częściowo - za bardzo falują mu te brzegi, poza tym miał być okrągły, a nie w kształcie gwiazdy, więc poprawka konieczna.

zdjęcia pochodzą stąd, stąd, stąd, stąd, stąd, stąd

róże w pastelowych różach

2011-09-09T08:48:00.009+02:00

Niedoczas trwa... dopiero był poniedziałek, a już piątek... Mam wrażenie, że wraz ze zbliżającą się jesienią wszystko przyspieszyło jakoś nienaturalnie, sprawy do załatwienia natychmiastowego pojawiają się w postępie geometrycznym, piętrzą się jak kra na rzece przy wiosennych roztopach. We wrześniu miałam mieć wreszcie więcej czasu na pracę, a mam zdecydowanie więcej pracy. Z czego oczywiście się cieszę bardzo, nie narzekam absolutnie! Choćby dlatego, że głowa zajęta wtedy niemyśleniem o głupotach. Jednak uwiera mnie bardzo to, że tak wiele rzeczy muszę przekładać, odkładać, bo zwyczajnie nie daję rady, nie wyrabiam się. Doba aktualnie mogłaby mieć 48 godzin, żeby choć kilka z nich móc przeznaczyć na mały odpoczynek. Skrupulatnie planując każdy dzień i tak się okazuje pod wieczór, że ja jeszcze z pracy nie mam szans wyjść. W takich momentach zazdroszczę tym, co to odbębniają 8 godzin, zamykają za sobą drzwi i są wolni! A ja pracując w domu mieszkam w pracy ;-))).... Jak sobie radzicie z takimi "nawałami"? Poradźcie coś!

A poniżej bukiet w pastelowych odcieniach różu i kremowego, z różami, drobnymi goździkami, eustomami i hortensją. Z rączką ozdobioną kokardą z pęku różnokolorowych wstążek w odcieniach kwiatów z bukietu. Zaś ozdoba na włosy ma kwiaty w pudrowym/brzoskwiniowym różu, zaś woalkę i lekkie pióra w kolorze jasnoszarym. I takie zestawienie kolorów bardzo mi się ostatnio podoba. Całość co prawda nie była kompletem dla jednej osoby, ale mogłaby z powodzeniem właśnie w takim zestawieniu wystąpić.

work in progress

2011-09-05T10:23:00.022+02:00

Dużo się dzieje, bardzo dużo nawet można powiedzieć. Nie dość, że koniec wakacji, że wrzesień, że początek szkoły to na dodatek pojawiło się mnóstwo spraw wymagających mojej uwagi i wytężonego wysiłku, więc czasu na czyste-proste-łatwe przyjemności i blogowanie zostaje niewiele. Muszę jednak podzielić się z Wami kilkoma bardzo ważnymi wiadomościami.

Zacznę od anonsu o bardzo smakowitej okazji do lektury - ukazał się bowiem nowy numer Lawendowego Domu - jesienny. Jak zwykle bardzo ciekawy i inspirujący, a także profesjonalny i nowoczesny, jak mało które z czasopism - po każdy kolejny numer sięgam z wielką przyjemnością. Uwielbiam Beaty sposób pisania o gotowaniu i jedzeniu, uwielbiam wirtuozerię Lubo fotografowania go tak, by nie utraciło nic z ze smaku i zapachu. Przekonałam się, że dobra energia emanuje nie tylko z ich pracy, każdego słowa i każdego kadru, ale także można jej doświadczyć w osobistych kontaktach. Do dziś na wspomnienie przedpołudniowego spotkania przy kawie w Lawendowym Domu radosny uśmiech pojawia się w moim sercu.

Przygotowałam do tego numeru dla Was krok-po-kroku jak zrobić filcowe korale w zieleniach i fioletach, bo wnet zrobi się chłodniej i takowa biżuteria stanie się absolutnym must have dla wielu z nas. Nie sugeruję wszakże, że będzie ona przydatna zamiast szalika, ale to taki pierwszy akord oswajania jesieni (której ja nie darzę sympatią, oj nie!). Nota bene fota korali na modelce autorstwa Kornelii Bułanowskiej, wspierającej ekipę Lawendowego w poczynaniach fotograficznych.

Po drugie - już po raz kolejny uczestniczę w wielkiej międzynarodowej wymianie koralikowo-biżuteryjnej Bead Soup Blog Party, organizowanej przez niestrudzoną Lori Anderson.

Na 17 września trzeba przygotować prace z otrzymanych koralików i zarezerwować sporo czasu na wędrówki po blogach kolejnych uczestników, a z każdą edycją jest ich coraz więcej i więcej (w tej ponad 300!!)... emocji szykuje się sporo.. Moją partnerką w tej wymianie jest Davinia, która robi przecudnej urody koraliki ze szkła... a oto jakie cuda od niej dostałam. Dziękuję!! Swoją drogą główkuję jak wykorzystać te siateczkowe "rękawy" - ma ktoś jakiś pomysł?

Po trzecie... od dawna się zbierałam do niewielkich zmian w naszym domu (jakby mi było mało zamieszania wszelakiego), ale jak to bywa - jedna mała zmiana pociąga za sobą mnóstwo innych. Wcale nie mniejszych. Na razie jednak mam rozmontowane pół domu, nic nie mogę znaleźć, wokół męczący mnie chaos, bałagan i mnóstwo brudu, choć widoki by wyłoniło się z nich coś konstruktywnego też są na szczęście. A wczoraj, po dwóch latach leżakowania materiału (sic!) zwanego sznurkiem bawełnianym, zebrałam się sobie i zrobiłam 14 okrążeń na szydełku, czegoś, co ma być... uwaga.... dywanem do pokoju mojej starszej córki... Porwałam się na to niecałkiem pewna efektu... wzór czerpałam z głowy, co przyniosło mnóstwo nerwów (następnym razem z całą pewnością skorzystam ze schematu)... ale dziergałam tak zawzięcie i szybko, że w 4 godziny niedzielnego odpoczynku na tarasie w jesiennym ciepłym słońcu zużyłam całe 300 m bieżących "śniurka" (opaliwszy przy okazji nogi "na raka" z jednej, jesiennej strony) i teraz tylko czekam na nową dostawę. O ile uda się znaleźć w takim samym odcieniu, ale jestem na tropie, więc trzymajcie kciuki, żeby się udało.

opaski dla dziewczynek

2011-08-24T18:27:00.009+02:00

Dzień bez posta - dniem straconym. Tak jak kiedyś... parenaście lat temu, w pewne upalne lato, dzień bez loda (sernikowego lub pomarańczowo-jogurtowego) się nie liczył, a ja mogłam bez wyrzutów sumienia folgować swym zachciankom. A że pokazywać mam co, to bardzo proszę, voila.... Cierpliwie czekały na swoją kolej kolejne opaseczki dla dziewczynek... Tym razem w ognistej czerwieni, pastelowym kremowym, kwiatowa na brązowej gumce i amarantowo-fioletowa.

ślubnie w bieli

2011-08-23T08:10:00.009+02:00

Sama nie wiem co jest lepsze. Wtedy kiedy telefon milczy jak zaklęty, nikt nie dzwoni, to ja zamiast cieszyć się czasem na spokojną pracę zgodną z zamierzeniami z kalendarza, i (lub) odpoczynek i złapanie oddechu, zastanawiam się i niepokoję. Ale bywają dni kiedy ruch jest jak na autostradzie... telefon niemal nie milknie, a ja nie wiem w co najpierw ręce włożyć, żeby wszystkiemu podołać i wszystko ogarnąć.

Dziś pokażę Wam kilka ślubnych opasek w bieli... z kwiatami o nowych, ciekawych kształtach, z piórkami, z tiulową kokardą...